ایستاسازه
En Ar

خانه - پروژه ها - پروژه پایدارسازی گودهای عمیق - پروژه مسکونی فرمانیه – آذرمینا

پروژه فرمانیه
پروژه فرمانیه – ایستاسازه

شرح کلی پروژه مسکونی فرمانیه – آذرمینا:

پروژه مسکونی فرمانیه – آذرمینا یکی از پروژه های پایدارسازی گودهای عمیق شرکت ایستاسازه در شمال شهر تهران می باشد. این پروژه در زمینی به مساحت 1000 متر مربع قرار داشت که بر اساس نقشه های طراحی سازه و معماری می بایست تا عمق 16 متر که برابر با تراز زیر شالوده (فونداسیون) سازه پروژه بود، عملیات گودبرداری و پایدارسازی دیواره ها انجام می شد. این شرکت مسئولیت طراحی و اجرای سیستم پایدارسازی دیواره های گود و سیستم زهکشی و خاکبرداری را در این پروژه عهده دار بوده است. طبق برداشت نهایی احجام کار صورت گرفته پروژه فرمانیه – آذرمینا، سطح کل تمام شده دیواره های پایدارسازی شده برابر با 1200 متر مربع بوده است.

چالش های پروژه مسکونی فرمانیه – آذرمینا:

در نواحی شمال شهر تهران به علت بالا بودن قیمت زمین و کیفیت بالای ساخت و ساز از نظر استفاده از تکنولوژی های جدید و نو و همچنین به کارگیری مصالح مرغوب و با کیفیت، بهای تمام شده واحدهای مسکونی ساخته شده از میانگین بهای تمام شده واحدهای مسکونی احداث شده در سایر مناطق شهرداری بالاتر می باشد. از طرفی دیگر، بررسی و در نظر گرفتن وضعیت همجواری و عوارض مجاور گود و سربارهای مربوط به آنها همچون سازه های مسکونی احداث شده، طی فرآیند طراحی و اجرا در پروژه های پایدارسازی و گودبرداری شهری، بسیار تعیین کننده و اساسی می باشد.

در پروژه مسکونی فرمانیه – آذرمینا به جهت قرارگیری زمین پروژه در محدوده پرتراکم منطقه یک شهرداری تهران، سازه های همجوار پروژه عمدتاً به صورت ساختمان های مسکونی بلند طبقه بودند. این امر علاوه بر اینکه سربار قابل توجهی در مجاورت دیواره های گود ایجاد می نمود، موجب گردید تا حضور ساکنین زیاد در اطراف پروژه پایدارسازی فرمانیه، چالش های زیادی برای همکاران اجرایی ایستاسازه ایجاد شود. به عنوان نمونه، برنامه ریزی عملیات اجرایی می بایستی به گونه ای تنظیم می شد که در به کارگیری دستگاه ها و راه اندازی آنها، ساعات استراحت ساکنین در طی شبانه روز مد نظر قرار گرفته و در راستای رعایت و حفظ آرامش آنان کوشید.

در مجاورت دیواره غربی گود پروژه فرمانیه، یک ساختمان هشت طبقه با دو طبقه زیر زمین قرار داشت. متفاوت بودن سربار این دیواره در مقایسه با سایر دیواره های گود موجب شد تا طرح متفاوتی برای پایدارسازی آن ارائه و اجرا گردد. از سویی دیگر، وجود این سربار ساختمان مسکونی هشت طبقه، نیاز به دقت عملیات پایدارسازی را افزایش داد. حضور چنین سازه هایی ضروری می ساخت تا عملیات پایش و کنترل تغییر مکان دیواره های گود، با دقت و حساسیت بیشتری صورت پذیرد.

در مجاورت ضلع های شمالی و شرقی پروژه به ترتیب خیابان های کوهستان نهم و آذرمینا واقع بود که پیش از شروع مرحله طراحی، استعلام های مربوط به وضعیت و تراز قرارگیری عوارض و تأسیسات زیر سطحی شهری از نهادها و سازمان های مربوطه اخذ گردید تا با توجه به آنها، طراحی سیستم پایدارسازی انجام و تراز قرارگیری عناصر تسلیح همچون میخ (نیل) و مهاری (انکر) تعیین گردد. به عنوان نمونه می توان به وجود تأسیسات شهری و لوله های مدفون از تراز 1/00- متری در دیواره شمالی گود اشاره کرد. این امر موجب گردید تا همکاران دفتر فنی و طراحی شرکت ایستاسازه نسبت به این موضوع، حساسیت و دقت بیشتری به خرج دهند و با ارائه طرحی متفاوت نسبت به موارد مشابه در پروژه های پیشین، سعی نمودند تا احتمال رخداد برخورد گمانه های حفاری به تأسیسات شهری را بکاهند.

افزون بر عمق بسیار کم قرار گیری آنها، این لوله های مدفون در فاصله بسیار کمی از خط پروژه قرار داشتند به گونه ای که اگر مقطع دیواره شمالی پایدارسازی شده را در نظر بگیریم، در برخی از نقاط این عوارض در فاصله بسیار نزدیک 5/0 متری از سطح دیواره پایدار شده قرار داشتند.

قرارگیری پروژه پایدارسازی فرمانیه ایستاسازه در منطقه‌ای پر تراکم، عوامل پروژه را با چالش دسترسی ترافیکی در طی عملیات خاکبرداری و حمل خاک و تردد ماشین آلات حمل مصالح مواجه کرده بود. در طی عملیات خاکبرداری علاوه بر عبور و مرور ماشین آلات سنگین خاکبرداری و حمل خاک، زمان کارکرد آنها و بارگیری و حمل خاک بسیار چالش زا بود زیرا افزون بر رعایت حال ساکنین ساختمان های مجاور، می بایست بار ترافیکی خیابان های مجاور جهت سهولت و حفظ پیوستگی فرآیند حمل خاک در نظر گرفته می شد و هماهنگی های لازم با پلیس راهنمایی و رانندگی ناجا انجام و مجوزهای لازم اخذ می شد. همچنین در فرآیند طراحی، برای پایدارسازی دیواره شمالی، استفاده از شمع های بلند فلزی (سولجر پایل) ارائه گردید. از این رو، به هنگام انجام عملیات اجرایی این شمع ها همچون مراحل جای گذاری، نصب و بتن ریزی ریشه شمع ها از جرثقیل های دکل بلند استفاده شد که این امر سبب گردید تا چالش هایی در جانمایی، استقرار و دسترسی مناسب ترافیکی این ماشین آلات در منطقه پر تراکم و پرتردد فرمانیه ایجاد گردد.

پس از شروع عملیات پایدارسازی، تیم اجرایی پروژه با چالش برخورد به لایه های خاک دستی و نباتی در ترازهای بالایی مواجه گردید. به گونه ای که در برخی بخش های دیواره شمالی و شرقی پروژه با انجام عملیات پنل برداری در کوچکترین و ایمن ترین سطح ممکن، ریزش هایی به وقوع پیوست. از این رو، همکاران اجرایی شرکت ایستاسازه با مشورت و هم اندیشی با اعضای دفتر فنی و طراحی شرکت ایستاسازه سعی نمودند تا راهکارهایی جهت مرتفع نمودن این چالش به کارفرمای محترم ارائه کنند. زیرا در صورت تداوم عملیات حفاری و پایدارسازی دیواره با روش پیشین محتمل بود که در بسیاری از گمانه های حفاری شده جهت نصب و جای گذاری عناصر تسلیح همچون میخ (نیل) یا مهاری (انکر)، ریزش دیواره های گمانه به وقوع بپیوندد.

راهکارهای ارائه شده در پروژه مسکونی فرمانیه – آذرمینا:

پس از بررسی حالت های ممکن برای انتخاب روش طراحی و اجرای سیستم پایدارسازی دیواره های گود و با توجه به عوارض، تأسیسات و ساختمان های مجاور پروژه، سیستم ترکیبی میخ کوبی (نیلینگ)، مهار گذاری (انکراژ) و شمع های فولادی به کارفرمای محترم ارائه گردید و پس از تصویب و تأیید، جهت اجرا به این شرکت ابلاغ گردید. در این طرح برای پایدارسازی دیواره های شرقی و غربی به ترتیب از روش میخ کوبی (نیلینگ) و مهار گذاری (انکراژ) استفاده شد.

پر چالش ترین دیواره گود، دیواره شمالی آن بود. جایی که به علت حضور تأسیسات و لوله های زیر سطحی شهری همچون برق، آب، فاضلاب و گاز در عمق و عرض بسیار کم نسبت به سطح دیواره و خط پروژه، جانمایی و محل قرار گیری عناصر تسلیح همچون میخ (نیل) و مهاری (انکر) و گمانه های مربوطه از ترازهای پایین تر در نظر گرفته شدند به طوری که اولین گمانه حفاری در تراز 6/00- متری از سطح زمین اجرا گردید. این امر موجب شد تا برای انجام عملیات پایدارسازی در ترازهای فوقانی (بالاتر از 6/00- متر) همچون پنل برداری، بستن مش و اجرای رویه شاتکریتی و با هدف حفظ ایستایی و پایداری دیواره و کنترل تغییر مکان های مربوط به آن و محدود نمودن آنها به مقادیر مجاز آیین نامه ای، طراحی و اجرای شمع های فلزی بلند (سولجر پایل) در دستور کار قرار گیرد.

ریزشی بودن خاک محل پروژه به علت ماهیت خاک محل پروژه در لایه های فوقانی که عمدتاً به صورت خاک دستی و نباتی بود، موجب گردید تا علاوه بر استفاده از روش تزریق تحکیمی در حفاری گمانه ها، در مرحله طراحی هم سعی گردید تا حد امکان با کاهش طول حفاری ها و استفاده بیشتر از سیستم نیلینگ به جای سیستم انکراژ، به فرآیند حفاری سرعت بخشیده شود. به طوری که در دیواره شرقی پروژه به طور کامل از روش میخ کوبی (نیلینگ) استفاده گردید.

به علت قرارگیری محل پروژه پایدارسازی فرمانیه در مجاورت منطقه مسکونی، سعی گردید تا با هماهنگی با سایر ارکان پروژه و طبق برنامه زمان بندی دقیق و مدون ارائه شده به کارفرمای محترم، مزاحمتی برای آسایش ساکنین همجوار ایجاد نگردد و عملیات اجرایی پروژه از قبیل حفاری و تزریق گمانه های عناصر تسلیح، پنل برداری و اجرای رویه شاتکریتی و همچنین خاکبرداری، بارگیری و حمل خاک بدون وقفه پیش رود.

پروژه مسکونی فرمانیه – آذرمینا

پروژه فرمانیه
پروژه فرمانیه – ایستاسازه

شرح کلی پروژه مسکونی فرمانیه – آذرمینا:

پروژه مسکونی فرمانیه – آذرمینا یکی از پروژه های پایدارسازی گودهای عمیق شرکت ایستاسازه در شمال شهر تهران می باشد. این پروژه در زمینی به مساحت 1000 متر مربع قرار داشت که بر اساس نقشه های طراحی سازه و معماری می بایست تا عمق 16 متر که برابر با تراز زیر شالوده (فونداسیون) سازه پروژه بود، عملیات گودبرداری و پایدارسازی دیواره ها انجام می شد. این شرکت مسئولیت طراحی و اجرای سیستم پایدارسازی دیواره های گود و سیستم زهکشی و خاکبرداری را در این پروژه عهده دار بوده است. طبق برداشت نهایی احجام کار صورت گرفته پروژه فرمانیه – آذرمینا، سطح کل تمام شده دیواره های پایدارسازی شده برابر با 1200 متر مربع بوده است.

چالش های پروژه مسکونی فرمانیه – آذرمینا:

در نواحی شمال شهر تهران به علت بالا بودن قیمت زمین و کیفیت بالای ساخت و ساز از نظر استفاده از تکنولوژی های جدید و نو و همچنین به کارگیری مصالح مرغوب و با کیفیت، بهای تمام شده واحدهای مسکونی ساخته شده از میانگین بهای تمام شده واحدهای مسکونی احداث شده در سایر مناطق شهرداری بالاتر می باشد. از طرفی دیگر، بررسی و در نظر گرفتن وضعیت همجواری و عوارض مجاور گود و سربارهای مربوط به آنها همچون سازه های مسکونی احداث شده، طی فرآیند طراحی و اجرا در پروژه های پایدارسازی و گودبرداری شهری، بسیار تعیین کننده و اساسی می باشد.

در پروژه مسکونی فرمانیه – آذرمینا به جهت قرارگیری زمین پروژه در محدوده پرتراکم منطقه یک شهرداری تهران، سازه های همجوار پروژه عمدتاً به صورت ساختمان های مسکونی بلند طبقه بودند. این امر علاوه بر اینکه سربار قابل توجهی در مجاورت دیواره های گود ایجاد می نمود، موجب گردید تا حضور ساکنین زیاد در اطراف پروژه پایدارسازی فرمانیه، چالش های زیادی برای همکاران اجرایی ایستاسازه ایجاد شود. به عنوان نمونه، برنامه ریزی عملیات اجرایی می بایستی به گونه ای تنظیم می شد که در به کارگیری دستگاه ها و راه اندازی آنها، ساعات استراحت ساکنین در طی شبانه روز مد نظر قرار گرفته و در راستای رعایت و حفظ آرامش آنان کوشید.

در مجاورت دیواره غربی گود پروژه فرمانیه، یک ساختمان هشت طبقه با دو طبقه زیر زمین قرار داشت. متفاوت بودن سربار این دیواره در مقایسه با سایر دیواره های گود موجب شد تا طرح متفاوتی برای پایدارسازی آن ارائه و اجرا گردد. از سویی دیگر، وجود این سربار ساختمان مسکونی هشت طبقه، نیاز به دقت عملیات پایدارسازی را افزایش داد. حضور چنین سازه هایی ضروری می ساخت تا عملیات پایش و کنترل تغییر مکان دیواره های گود، با دقت و حساسیت بیشتری صورت پذیرد.

در مجاورت ضلع های شمالی و شرقی پروژه به ترتیب خیابان های کوهستان نهم و آذرمینا واقع بود که پیش از شروع مرحله طراحی، استعلام های مربوط به وضعیت و تراز قرارگیری عوارض و تأسیسات زیر سطحی شهری از نهادها و سازمان های مربوطه اخذ گردید تا با توجه به آنها، طراحی سیستم پایدارسازی انجام و تراز قرارگیری عناصر تسلیح همچون میخ (نیل) و مهاری (انکر) تعیین گردد. به عنوان نمونه می توان به وجود تأسیسات شهری و لوله های مدفون از تراز 1/00- متری در دیواره شمالی گود اشاره کرد. این امر موجب گردید تا همکاران دفتر فنی و طراحی شرکت ایستاسازه نسبت به این موضوع، حساسیت و دقت بیشتری به خرج دهند و با ارائه طرحی متفاوت نسبت به موارد مشابه در پروژه های پیشین، سعی نمودند تا احتمال رخداد برخورد گمانه های حفاری به تأسیسات شهری را بکاهند.

افزون بر عمق بسیار کم قرار گیری آنها، این لوله های مدفون در فاصله بسیار کمی از خط پروژه قرار داشتند به گونه ای که اگر مقطع دیواره شمالی پایدارسازی شده را در نظر بگیریم، در برخی از نقاط این عوارض در فاصله بسیار نزدیک 5/0 متری از سطح دیواره پایدار شده قرار داشتند.

قرارگیری پروژه پایدارسازی فرمانیه ایستاسازه در منطقه‌ای پر تراکم، عوامل پروژه را با چالش دسترسی ترافیکی در طی عملیات خاکبرداری و حمل خاک و تردد ماشین آلات حمل مصالح مواجه کرده بود. در طی عملیات خاکبرداری علاوه بر عبور و مرور ماشین آلات سنگین خاکبرداری و حمل خاک، زمان کارکرد آنها و بارگیری و حمل خاک بسیار چالش زا بود زیرا افزون بر رعایت حال ساکنین ساختمان های مجاور، می بایست بار ترافیکی خیابان های مجاور جهت سهولت و حفظ پیوستگی فرآیند حمل خاک در نظر گرفته می شد و هماهنگی های لازم با پلیس راهنمایی و رانندگی ناجا انجام و مجوزهای لازم اخذ می شد. همچنین در فرآیند طراحی، برای پایدارسازی دیواره شمالی، استفاده از شمع های بلند فلزی (سولجر پایل) ارائه گردید. از این رو، به هنگام انجام عملیات اجرایی این شمع ها همچون مراحل جای گذاری، نصب و بتن ریزی ریشه شمع ها از جرثقیل های دکل بلند استفاده شد که این امر سبب گردید تا چالش هایی در جانمایی، استقرار و دسترسی مناسب ترافیکی این ماشین آلات در منطقه پر تراکم و پرتردد فرمانیه ایجاد گردد.

پس از شروع عملیات پایدارسازی، تیم اجرایی پروژه با چالش برخورد به لایه های خاک دستی و نباتی در ترازهای بالایی مواجه گردید. به گونه ای که در برخی بخش های دیواره شمالی و شرقی پروژه با انجام عملیات پنل برداری در کوچکترین و ایمن ترین سطح ممکن، ریزش هایی به وقوع پیوست. از این رو، همکاران اجرایی شرکت ایستاسازه با مشورت و هم اندیشی با اعضای دفتر فنی و طراحی شرکت ایستاسازه سعی نمودند تا راهکارهایی جهت مرتفع نمودن این چالش به کارفرمای محترم ارائه کنند. زیرا در صورت تداوم عملیات حفاری و پایدارسازی دیواره با روش پیشین محتمل بود که در بسیاری از گمانه های حفاری شده جهت نصب و جای گذاری عناصر تسلیح همچون میخ (نیل) یا مهاری (انکر)، ریزش دیواره های گمانه به وقوع بپیوندد.

راهکارهای ارائه شده در پروژه مسکونی فرمانیه – آذرمینا:

پس از بررسی حالت های ممکن برای انتخاب روش طراحی و اجرای سیستم پایدارسازی دیواره های گود و با توجه به عوارض، تأسیسات و ساختمان های مجاور پروژه، سیستم ترکیبی میخ کوبی (نیلینگ)، مهار گذاری (انکراژ) و شمع های فولادی به کارفرمای محترم ارائه گردید و پس از تصویب و تأیید، جهت اجرا به این شرکت ابلاغ گردید. در این طرح برای پایدارسازی دیواره های شرقی و غربی به ترتیب از روش میخ کوبی (نیلینگ) و مهار گذاری (انکراژ) استفاده شد.

پر چالش ترین دیواره گود، دیواره شمالی آن بود. جایی که به علت حضور تأسیسات و لوله های زیر سطحی شهری همچون برق، آب، فاضلاب و گاز در عمق و عرض بسیار کم نسبت به سطح دیواره و خط پروژه، جانمایی و محل قرار گیری عناصر تسلیح همچون میخ (نیل) و مهاری (انکر) و گمانه های مربوطه از ترازهای پایین تر در نظر گرفته شدند به طوری که اولین گمانه حفاری در تراز 6/00- متری از سطح زمین اجرا گردید. این امر موجب شد تا برای انجام عملیات پایدارسازی در ترازهای فوقانی (بالاتر از 6/00- متر) همچون پنل برداری، بستن مش و اجرای رویه شاتکریتی و با هدف حفظ ایستایی و پایداری دیواره و کنترل تغییر مکان های مربوط به آن و محدود نمودن آنها به مقادیر مجاز آیین نامه ای، طراحی و اجرای شمع های فلزی بلند (سولجر پایل) در دستور کار قرار گیرد.

ریزشی بودن خاک محل پروژه به علت ماهیت خاک محل پروژه در لایه های فوقانی که عمدتاً به صورت خاک دستی و نباتی بود، موجب گردید تا علاوه بر استفاده از روش تزریق تحکیمی در حفاری گمانه ها، در مرحله طراحی هم سعی گردید تا حد امکان با کاهش طول حفاری ها و استفاده بیشتر از سیستم نیلینگ به جای سیستم انکراژ، به فرآیند حفاری سرعت بخشیده شود. به طوری که در دیواره شرقی پروژه به طور کامل از روش میخ کوبی (نیلینگ) استفاده گردید.

به علت قرارگیری محل پروژه پایدارسازی فرمانیه در مجاورت منطقه مسکونی، سعی گردید تا با هماهنگی با سایر ارکان پروژه و طبق برنامه زمان بندی دقیق و مدون ارائه شده به کارفرمای محترم، مزاحمتی برای آسایش ساکنین همجوار ایجاد نگردد و عملیات اجرایی پروژه از قبیل حفاری و تزریق گمانه های عناصر تسلیح، پنل برداری و اجرای رویه شاتکریتی و همچنین خاکبرداری، بارگیری و حمل خاک بدون وقفه پیش رود.

سایر پروژه ها

پروژه جردن – بنیسی

اطلاعات بیشتر

پروژه حکیم – سامان فراز

اطلاعات بیشتر

پروژه سعادت آباد – چهارم

اطلاعات بیشتر