نیلینگ یا میخ کوبی دیواره چیست؟

نیلینگ: نیلینگ یا میخ کوبی دیواره ها مانند سایر روشهای تثبیت خاک نظیر مهارگذاری (انکراژ)، مهار متقابل (استرات)، ساخت از بالا به پایین (تاپ دان) و سازه نگهبان خرپایی، روشی جهت پایدارسازی گودها، ترانشه ها، شیروانی ها و … می باشد. در این روش توسط میلگردهای فولادی با قطر 28 الی 40 میلیمتر که اصطلاحاً نیل (Nail) گفته می شود، خاک را مسلح می کنند. فواصل تقریبی میلگردها (میخ ها) حدود 2 متر بوده و زاویه میخ ها نسبت به افق حدود 10 الی 20 درجه می باشد. عملیات نیلینگ (Nailing) غالباً به صورت اجرای از بالا به پایین (Top Down Construction) بر روی یک سطح شیب دار یا قائم اجرا می گردد. نیل ها (میلگردها) در گمانه های داخل دیواره خاکی قرار داده شده و جهت انتقال نیروها بین خاک و میلگرد و جلوگیری از خوردگی میلگردها توسط دوغاب سیمان پر می شوند. دیواره میخ کوبی شده یک مقطع مسلح ایجاد می کند که خاک پشت آن را نگه می دارد.

فیلم نیلینگ

میخ کوبی یا نیلینگ روشی اقتصادی و نسبتاً جدید جهت پایدارسازی شیب ­ها، شیروانی ­ها، ترانشه ­های مجاور راه ها و تعریض راه ها، گودبرداری در مجاورت سازه ها، مقاوم سازی سازه های نگهبان قدیمی، افزایش ظرفیت باربری، محدود کردن تغییر شکل­ ها با ایجاد حداقل دست‌خوردگی و … می باشد.

تثبیت ترانشه ها توسط میخ کوبی (نیلینگ) جهت احداث راه آهن و بزرگراه ها

تثبیت شیب های زمین توسط میخ کوبی (نیلینگ) در برابر رانش احتمالی

پایدار سازی گود به روش میخ کوبی برای ساختمان های بلند در مناطق شهری

پایدار سازی گود به روش میخ کوبی (نیلینگ) در ایستگاه های زیرزمینی مترو

کاربرد های نیلینگ در پایدارسازی خاک

تاریخچه روش نیلینگ (میخ کوبی)

روش میخ کوبی برای اولین بار در حدود سال 1960 میلادی توسط مهندسین اتریشی جهت پایدارسازی شیروانی های سنگی در تونل استفاده گردید و از دهه 70 در اروپا متداول گشت. مهندسین اتریشی تعدادی گمانه را در طاق و دیوارهای سنگی تونل حفاری کرده و در داخل گمانه ها، میلگردهای فولادی قرار داده و داخل گمانه ها را دوغاب سیمان تزریق کرده و قسمت انتهایی میلگردها را با مش بندی و شاتکریت در محیط تونل گیردار کردند.

بیشتر بخوانید: تخریب ساختمان

مهندسین آلمانی و فرانسوی، روش اتریشی نیلینگ در سنگ را برای شیب‌ها و دیوارهای خاکی به کار بستند. آن‌ها استفاده از تکنولوژی نیلینگ در تونل را به پایدار نمودن شیب‌ها و دیوارهای خاکی گودبرداری شده و کوله پل‌ها تعمیم دادند.

تاریخچه روش میخ کوبی (نیلینگ)

نیلینگ و انکراژ

گودبرداری به روش نیلینگ و انکراژ، مشابهت های زیادی با یکدیگر دارند. اما تفاوت اصلی نیلینگ و انکراژ در اعمال نیروی پس تنیدگی برای عناصر تسلیح در روش انکراژ می باشد.

مبانی طراحی روش نیلینگ (میخ کوبی)

روش نیلینگ بر خلاف روش مهارگذاری به صورت مقاوم (Passive) عمل کرده و اثر خود را از طریق اندرکنش خاک – میلگرد (Bar-Soil Interaction) حاصل از ایجاد تغییرشکل در خاک، اعمال می کند. بنابر این استفاده از روش میخ کوبی در مجاورت سازه های حساس به تغییرمکان نظیر سازه های قدیمی توصیه نمی گردد.

براي تحليل و طراحی ديوارهای ميخ كوبی شده دو حالت حدی در نظر گرفته می شود.

الف ) حالت حدی مقاومت: دیواره طراحی شده می بایست در مقابل 3 حالت گسیختگی زیر پایداری خود را حفظ نماید.

• حالات گسیختگی خارجی (External failure Modes)

• حالات گسیختگی داخلی (Internal failure Modes)

• حالات گسیختگی رویه (Facing failure Modes)

ب ) حالت حدی بهره برداری: تغییر شکل دیواره طراحی شده می بایست از تغییرشکل مجاز کمتر باشد.

تفاوت نیلینگ و انکراژ

تفاوت اصلی بین نیلینگ  و انکراژدر نوع عملکرد، هدف طراحی و روش اجرا است. در ادامه به‌صورت خلاصه این تفاوت‌ها را توضیح می‌دهم:

نیلینگ روشی اقتصادی و مناسب برای پایدارسازی گودهای کم‌عمق در محیط‌های شهری است، در حالی‌که انکراژ برای انتقال نیروهای زیاد به لایه‌های عمیق‌تر و پایدارتر استفاده می‌شود و در پروژه‌های سنگین‌تر و گودهای عمیق‌تر کاربرد دارد.

انواع حالات حدی مقاومت

حالات گسیختگی خارجی (External failure Modes)

حالات گسیختگی داخلی (Internal failure Modes)

حالات گسیختگی رویه (Facing failure Modes)

آیین نامه طراحی پایدارسازی گود با روش میخ کوبی (نیلینگ)، آیین نامه FHWA (Federal Highway Administration ) می باشد که توسط اداره مرکزی بزرگراه های آمریکا تهیه گردیده است. پیشنهاد این آیین نامه جهت ضرایب اطمینان جهت پایدارسازی گود در مقابل حالات گسیختگی به صورت جدول زیر است:

ضرایب اطمینان پیشنهادی آیین نامه FHWA

انواع گسیختگی روش میخکوبی(نیلینگ)

نحوه عملکرد میخ کوبی (نیلینگ)

عملکرد اصلی میخ ها در روش نیلینگ به صورت کششی می باشد و عملکرد خمشی و برشی کمی هم برای آنها می توان در نظر گرفت. میخ ها با دو عملکرد زیر در پایداری دیوار مؤثر هستند:

• افزایش مقاومت برشی سطح لغزش در خاک های اصطکاکی به علت افزایش نیروی قائم.

• کاهش نیروی رانشی سطح لغزش در خاک های اصطکاکی و چسبنده.

روش اجرای میخ کوبی (نیلینگ)

روش پیشنهادی جهت اجرای میخ کوبی شامل چند مرحله اصلی می باشد که با توجه به شرایط خاک و … از یکی از  طرق زیر اجرا می گردد:

طریقه اول:

1. خاکبرداری تا زیر تراز میخ اول (گودبرداري مقطعی)
2. بتن پاشی یا شاتکریت همراه با یک لایه تسلیح فولادی شبکه ای (مش) و نصب زهکش
3. حفاری گمانه ها
4. نصب ميلگرد تسليح
5. تزريق دوغاب سيمان
6. نصب صفحه و مهره

طریقه دوم:

1. خاکبرداری تا زیر تراز میخ اول (گودبرداری مقطعی)
2. حفاري گمانه ها
3. نصب ميلگرد تسليح
4. تزريق دوغاب سيمان
5. بتن پاشی (شاتکریت) همراه با یک لایه تسلیح فولادی شبکه ای (مش) و نصب زهکش
6. نصب صفحه و مهره

در ادامه توضیحاتی در مورد هر یک از مراحل داده می شود:

       الف) خاکبرداری:

خاکبرداری اولیه حداکثر تا عمقی صورت می پذیرد که خاک بتواند پایداری موقت خود را حفظ نماید تا دوغاب سیمان تزریق شده در گمانه خود را بگیرد. بعد از اجرای میخ کوبی و گیرش سیمان، مرحله بعدی خاکبرداری به همین ترتیب انجام می پذیرد. جهت پایداری بهتر و تغییرشکل کمتر دیواره، خاکبرداری هر مرحله به صورت یک در میان یا دندان موشی انجام می گردد. عرض هر قسمت نیز می بایست جهت قرارگیری ماشین آلات اجرای نیلینگ مناسب باشد.

       ب) حفاری:

یکی از مهمترین مراحل پایدارسازی در روش نیلینگ، حفاری گمانه می باشد. زیرا متغیرهای فراوانی وجود دارد که می بایست در نظر گرفته شود:

• طول گمانه: توان تولید هوای کمپرسور برای گمانه ­های بالای 15متر می ­بایست بیشتر از گمانه­ های کوتاه باشد.

• جنس خاک: در خاک های درشت دانه احتمال ریزش های موضعی گمانه و فرار هوا وجود دارد.

• قدرت و سرعت دوران دستگاه حفاری: می­ بایست متناسب با جنس خاک در نظر گرفته شود.

• توان حرکت دستگاه حفاری: در خاک های اشباع یا خاک های دستی می بایست بیشتر از خاک های طبیعی و خشک در نظر گرفته شود.

• اندازه چکش و سرمته: می­ بایست متناسب با قطر گمانه انتخاب شود.

متغیر های حفاری در نیلینگ

روش های مختلف حفاری و قرار دادن میخ داخل دیواره گود:

• حفاری و تزریق: این روش غالباً در خاک های غیر ریزشی استفاده می گردد که دارای 4 مرحله زیر می باشد:

1. حفر گمانه توسط دستگاه حفاری
2. خروج ابزار حفاری (مته یا راد)
3. قرار دادن میخ (نیل) داخل گمانه
4. تزریق

• خود حفار: این روش در خاک های ریزشی و یا جهت تسریع در اجرای پروژه استفاده می گردد. در این روش، ابزار حفاری (راد خود حفار و سر مته) نقش میلگرد (میخ) را ایفا می کند و در دیواره باقی می ماند. ضمناً در حین حفاری، عملیات تزریق صورت می گیرد.

مشخصات خودحفارها (راد نیل ها)

• نیلینگ با پیش تزریق(Pre-Grouting Nailing)

در این روش:

• ابتدا در گمانه تزریق دوغاب سیمان انجام می‌شود. (جهت افزایش پایداری)
• سپس میلگرد درون گمانه قرار گرفته و مجدداً تزریق نهایی صورت می‌گیرد.
• کاربرد: در خاک‌های سست، ماسه‌های روان یا مناطقی با سطح آب زیرزمینی بالا.

• روش نیلینگ با میخ‌های پس‌تنیده (Post-Tensioned Nails)

در این نوع:

• میخ‌ها پس از تزریق دوغاب تحت کشش قرار می‌گیرند. (با جک‌های هیدرولیکی)
• به دلیل ایجاد پس ‌تنیدگی (ایجاد سیستم (Active، تغییرشکل دیواره گود، کمتر خواهد بود.
• باعث افزایش مقاومت برشی و اصطکاکی بین خاک و میلگرد می‌شود.
• کاربرد: در پروژه‌هایی با بار زیاد یا خاک‌های چسبنده با مقاومت پایین.

روش‌های مختلف حفاری برای اجرای میخکوبی (نیلینگ)

جدول مقایسه انواع روش حفاری و اجرای میخکوبی (نیلینگ)

جهت حفاری در دیواره از تجهیزات حفاری استفاده می شود. مشخصات گمانه ها غالباً به صورت زیر است:

• قطر گمانه: 10 تا 15 سانتیمتر
• طول گمانه: 4 تا 15 متر
• زاویه گمانه نسبت به افق: 0 تا 20 درجه
• فاصله گمانه ها با یکدیگر: 1/5 تا 2 متر

اطلاعات گمانه ها

       ج) نصب میلگرد تسلیح و تزریق دوغاب سیمان:

پس از حفاری گمانه تا طول مورد نظر طراح، نوبت به نصب میلگرد می رسد. عناصر تسلیح معمولاً به 3 صورت زیر می باشند:

• غالباً میلگردهای فولادی تو پر (قطر 28 الی 40 میلیمتر)

• گاهی اوقات میلگردهای فولادی توخالی (Hollow core soil nail FHWA 2006)

• گاهی اوقات میخ های ساخته شده از فایبرگلاس (EFRI Fiberglass Nail Team2005)

انواع عناصر تسلیح در نیلینگ

جهت قرار گیری میلگرد در وسط گمانه و جلوگیری از چسبیدن میلگرد به جدار گمانه از وسیله ای به نام فاصله نگهدار (Spacer) استفاده می گردد.

فاصله نگهدار میخ

میلگرد داخل فاصله نگهدار قرار داده شده و سپس در داخل گمانه جایگذاری می شود. در صورتی که خاک خورنده باشد، از پوشش اپوکسی جهت جلوگیری از خوردگی میلگردها استفاده می گردد. بعد از قرارگیری میخ داخل گمانه، نوبت به تزریق دوغاب سیمان می رسد.

غالباً دوغاب به صورت ثقلی و با همان شیب 10 تا 20 درجه توسط شلنگ از انتها به سمت ابتدای گمانه داخل چال ریخته می شود. با پر شدن حد فاصل بین میلگرد و جدار گمانه، امکان انتقال تنش به میخ ها فراهم می گردد.

تجهیزات تزریق 3 بخش دارد:

• مخلوط کننده (میکسر) اولیه

• مخلوط کننده (میکسر) ثانویه

• پمپ تزریق

تجهیزات تزریق

آب و سیمان، با نسبت مشخص شده در نقشه های اجرایی، در مخلوط کننده های اولیه و ثانویه مخلوط می شوند و از طریق شلنگ به درون گمانه تزریق می شوند. فشار تزریق بستگی به شرایط خاک و … دارد.

عملیات تزریق

       د) بتن پاشی (شاتکریت) دیواره، نصب صفحه و مهره:

بعد از اتمام عملیات میلگرد گذاری و تزریق:

1. اجرای نوارهای زهکش: نوارهای زهکش (ژئوکامپوزیت) جهت کاهش فشار آب پشت دیواره و هدایت آب در سطح دیواره کار گذاشته می شود.
2. اجرای شبکه فولادی میلگرد (مش): شبکه ای از سیم های جوش داده شده به نام مش (WWM: Welded Wire Mesh) می باشند که تقریبا در وسط ضخامت شاتکریت اجرا می شوند. طول شبکه های فولادی به گونه­اي بايد باشد كه حداقل يك چشمه كامل شبكه با شبکه بعدي هم پوشاني داشته باشد.
3. بتن پاشی (شاتکریت): بعد از نصب شبکه های فولادی میلگرد (مش)، سطح دیواره با یک لایه 10 تا 20 سانتیمتری، بتن پاشی (Shotcrete) می گردد، تا با حفظ یکپارچگی بیشتر بین میخ ها از فرسایش خاک جلوگیری گردد. این پوشش به 2 صورت اجرا می گردد:

• پوشش موقت (Temporary): اجزای سازه ای نیلینگ را به یکدیگر متصل می کند.

• پوشش دائم (Permanent): بعد از نصب ميخ ها و پوشش موقت، اجرا مي شود. ضخامت اين پوشش غالباً به 10 تا 15 سانتيمتر محدود مي‌شود.

1. نصب صفحه و مهره، به علت:

• اتصال كامل سر ميخ ها به ديواره

• جلوگيري از بروز برش پانچ در ديواره

• در صورت نياز تنش‌دهي به ميخ ­ها

يك صفحه فلزی به عنوان سر نيل بر روی ديواره قرار گرفته و توسط يك مهره به آرماتور درون گمانه متصل می شود.

با اتمام این 4 مرحله، ردیف اول میخ ها تمام می گردد و برای ردیف دوم میخ ها تا انتهای گود می بایست همین مراحل تکرار گردد.

مزایای روش میخ کوبی (نیلینگ)

معایب روش میخ کوبی (نیلینگ)

اجزای میخ (نیل)

در ادامه ازای میخ را بررسی میکنیم.

نیل (Nail)

میلگردهایی با قطر 25 الی 40 میلیمتر هستند که با زاویه 10 تا 20 درجه نسبت به افق در دیواره گود قرار داده می شوند.

رویه موقت

معمولاً به صورت بتن پاشی (شاتکریت) همراه با شبکه فولادی سبک (مش) اجرا می شود و ضخامت آن 10 تا 20 سانتیمتر می باشد.

رویه دائمی

می تواند به صورت بتن پاشی (شاتکریت) همراه با شبکه فولادی سبک (مش)، بتن ریزی در جا و قطعات پیش ساخته (بتن مسلح و …) اجرا شود و ضخامت آن معمولا 20 سانتیمتر در نظر گرفته می شود.

فاصله نگهدار

وظیفه فاصله نگهدارها نگهداشتن میخ در امتداد مرکز سوراخ است. فاصله نگهدارها را می توان در هر 2/4 متر در طول میخ و به فاصله 45 سانتیمتر از سر و انتهای گمانه نصب کرد

گمانه (سوراخ)

قطر سوراخ معمولاً بین 10 تا 15 سانتیمتر می باشد سوراخ غالباً با شیب 10 درجه نسبت به خط افق حفاری می شود. فاصله بین انتهای نیل و انتهای سوراخ حداقل 15 سانتیمتر می باشد.

دوغاب (Grout)

وظیفه دوغاب، اتصال و در گیر کردن میخ با خاک و محافظت از میخ در برابر خوردگی می باشد. حداقل پوشش دوغاب روی میلگرد 25 میلیمتر باشد. معمولاً نسبت آب به سيمان در دوغاب سيمان، 0/5 الی 0/4 می باشد.

صفحه باربر

وظیفه صفحه باربر توزیع نیروی (میخ) نیل بر رویه موقتی و خاک پشت آن می باشد. معمولا مربعی به ضلع 20 تا 25 سانتیمتر و با ضخامت 2 سانتیمتر می باشد.

گل میخ (Headed Stud)

وظیفه گل میخ در گیر کردن رویه دائمی و سر میخ است. معمولا برای هر میخ 4 عدد گل میخ بر روی صفحه باربر نصب می شود. حداقل پوشش روی گل میخ 50 میلیمتر می باشد.

نوارهای زهکش (Strip Drain)

پشت رویه موقت، بین 2 یا چند ستون عمودی میخ قرار می گیرد و به وسیله آنها و با کمک لوله های زهکش می توان آبهای پشت دیوار را به بیرون هدایت کرد.

چند نکته اجرایی برای اجرای عملیات میخ کوبی (نیلینگ)

1- برای وصله کردن میلگردها می توان از روش های زیر استفاده کرد:

• جوش سر به سر میلگرد (فورجینگ سر به سر)

• اتصال مکانیکی (کوپلر)

2- جهت جلوگیری از مشکلات حقوقی، قبل از اجرای عملیات میخ کوبی، رضایت نامه ای در دفاتر ثبت اسناد رسمی از مالکین مجاور گرفته شود.

3- میلگردهای مورد استفاده در عملیات میخ کوبی غالباً از نوع AIII می باشد و طول آنها هم مطابق نقشه مشخص می گردد.

4- عملیات میخ کوبی (نیلینگ) در زیر سطح آب امکان پذیر نمی باشد. بنابراین ابتدا می بایست زهکشی صورت بگیرد.

5- قبل از اجرای میخ کوبی می بایست مطالعات خاک پروژه جهت تعیین مشخصات خاک انجام گردد.

6- ارتفاع مجاز خاکبرداری به عواملی مانند؛ مقاومت برشی خاک، میزان سربار، میزان نفوذ آب های سطحی و … بستگی دارد که باید محاسبه گردد.

7- قبل از حفاری گمانه ها، عوارض زیرزمینی مجاور گود مثل: چاه های فاضلاب، قنات، سازه های زیرزمینی و … بررسی می گردد تا موقع حفاری به آنها برخورد نشود.

پیمانکار سازه نگهبان نیلینگ

روشهای افزایش طول نیل در اجرای نیلینگ

پیمانکار سازه نگهبان نیلینگ، در روش گودبرداری به روش سازه نگهبان نیلینگ، باید بداند میخ‌ ها غالباً در کشش عمل می کنند و علاوه بر آن پیمانکار نیلینگ باید از این نکته مطلع باشد که در شرایط خاصی، عملکرد میخ ها به صورت خمشی و برشی نیز در نظر گرفته می شود.

پس از نصب میلگردهای سازه نگهبان نیلینگ، یک دیواره سطحی کم ضخامت که معمولاً شامل شاتکریت همراه با یک لایه تسلیح سبک فولادی به صورت شبکه هایی از میلگرد می باشد، سطح دیواره شیروانی یا گود را می پوشاند. هدف از اجرای این دیواره در گودبرداری به روش سازه نگهبان نیلینگ، جلوگیری از فرسایش سطحی خاک، ایجاد سطح تمام شده مناسب تر برای ساخت و سازهای احتمالی بعدی می باشد.

هدف مهم تر ساخت این دیواره ها افزایش بازدهی عملکرد سیستم خاک تحکیم یافته به ویژه در بخش های نزدیک به دیواره گود می باشد. همچنین این لایه بتنی – فولادی به انتقال بهتر نیروهای محرک به المان های تسلیح کمک شایانی می کند. پوشش نهایی (Facing) می تواند موقتی (Temporary) یا دائمی (Permanent) طراحی و اجرا شود.

جهت قیمت نیلینگ، فهرست بهایی جهت پایدارسازی گود وجود ندارد و پیمانکار نیلینگ به جای ارائه کردن قیمت نیلینگ در فهرست بها، قیمت پیشنهادی خود را بر طبق چهار چوبی که بین پیمانکاران رواج دارد، ارائه می دهد.

نکات قابل توجه برای پایدارسازی گودبرداری به روش نیلینگ

با توجه به اینکه گودبرداری به روش نیلینگ دیوار باید در زیر سازه های مجاور ملک صورت بگیرد، نیلینگ دیوار، نیاز به اخذ مجوز از همسایگان پروژه دارد. علاوه بر این مسئله، آلودگی صوتی حین عملیات نیلینگ دیوار، مسئله قابل توجه دیگر است که در اینجا لازم است، پیمانکار نیلینگ از تجهیزات مناسب در محل پروژه استفاده کند.

سازه نگهبان نیلینگ

سازه نگهبان نیلینگ یکی از روش‌های رایج و اقتصادی برای پایدارسازی دیواره‌های گود در پروژه‌های عمرانی به‌ویژه در مناطق شهری با فضای محدود است. در این روش پایداری دیواره‌ی گود از طریق نصب میلگردهای فولادی در داخل خاک و تزریق دوغاب سیمان تأمین می‌شود. این میلگردها که به آن‌ها “میخ” یا “نیل” گفته می‌شود به صورت مایل در لایه‌های پایداری از خاک نصب شده و با شاتکریت (پاشش بتن) سطح گود پوشانده می‌شود تا یک سطح پیوسته و مقاوم در برابر رانش ایجاد کند.

مراحل اجرای نیلینگ به‌طور خلاصه:

1. گودبرداری مرحله‌ای (معمولاً ۱ تا ۲ متر در هر مرحله)
2. حفاری چال نیل‌ها با زاویه ۱۰ تا ۲۰ درجه نسبت به افق
3. نصب میلگردها درون چال‌ها
4. تزریق دوغاب سیمان برای تثبیت میلگردها
5. اجرای شاتکریت بر روی دیواره گود
6. تکرار مراحل تا رسیدن به تراز نهایی

سازه نگهبان نیلینگ به‌عنوان روشی نیمه‌فعال در بسیاری از پروژه‌های گودبرداری شهری با عمق متوسط به دلیل سرعت سهولت اجرا و هزینه کمتر به‌طور گسترده استفاده می‌شود اما نیازمند مطالعات ژئوتکنیکی دقیق و نظارت مهندسی در حین اجراست.

ویدیو روش اجرای نیلینگ یا میخ کوبی (Soil Nailing)

1. نیلینگ در چه شرایطی برای پایدارسازی گود مناسب است؟

نیلینگ معمولاً در گودهای با عمق کم تا متوسط و یا در خاک‌های نسبتاً پایدار با عمق گود بیشتر نیز استفاده می‌شود. مخصوصاً زمانی‌که فضای کار محدود بوده و سازه مجاور وجود دارد.

2. در روش نیلینگ، میخ‌ها چگونه عمل می‌کنند؟

با حرکت خاک به سمت داخل گود در میخ‌ها نیروی کششی ایجاد شده و از طریق اصطکاک در خاک توده گود را تثبیت می‌کنند. این سیستم باعث محدود شدن جابه‌جایی‌ها و افزایش پایداری کلی گود می‌شود.

3. آیا نیلینگ بدون شاتکریت امکان‌پذیر است؟

پس از هر مرحله حفاری پوشش شاتکریت برای ایجاد یک سطح نگهدارنده پیوسته بین سر میخ‌ها اجرا می‌شود تا از ریزش‌های موضعی دیواره خاکی جلوگیری کند.

4. در پروژه‌های نیلینگ چه آزمایش‌هایی انجام می‌شود؟

مهم‌ترین آزمایش های نیلینگ عبارتند از آزمایش های تحقیقی یا تخریبی (Verification or Ultimate Load Test) آزمایش های کنترلی (Proof Test) و آزمایش خزش (Creep Test) که به منظور حصول اطمینان از تحمل بارها توسط نیل بدون جابجایی بیش از حد و با ضریب اطمینان کافی انجام می‌شود. همچنین این آزمایش‌ها برای تعیین کفایت حفاری، نصب و تزریق انجام شده در اجرای دیوار نیلینگ شده اجرا می‌شود.

5. تفاوت کاربرد نیلینگ و انکراژ در چیست؟

در نیلینگ از معمولا میخ‌ها دارای طول کوتاه‌تر برای پایدارسازی با عمق‌های کمتر و یا موضعی استفاده می‌شود درحالی‌که انکراژ معمولاً دارای مهارهای بلندتر و با ظرفیت بالاتر برای پایدارسازی دارند.