En
Ar
اطلاعات کلی پروژه ونک – تک
طراحی واجرای سیستم پایدارسازی گود به روش های استرات و شمع های فوالدی
محل پروژه: تهران – ونک
مساحت زمین: 800 متر
سطح پایدارسازی: 750 مترمربع
عمق گود: 16 متر
شرح کلی پروژه ونک – تک
پروژه ونک – تک در محله ونک در شهر تهران واقع شده است. زمین این پروژه که در خیابان تک جنوبی در مجاورت خیابان خدامی قرار دارد، دارای مساحت تقریبی 720 متر مربع می باشد. مطابق با نقشه های ارائه شده توسط کارفرمای محترم و طراحی صورت گرفته برای سازه پروژه، پی (فونداسیون) آن در عمق منفی 16 متر از تراز واقع در گذر مجاور مبنا قرار دارد.
پروژه ونک – تک یکی از پروژه های پایدارسازی شرکت ایستاسازه می باشد که در آن از روش استرات یا مهار متقابل برای پایدارسازی دیواره های گود بهره گرفته شده است. عدم موفقیت کارفرمای محترم در کسب اجازه از همسایگان و مالکین ساختمان های مجاور برای انجام عملیات حفاری در زیر تراز پی ساختمان های واقع شده در اطراف گود از مهمترین عواملی بود که کارفرما را به استفاده از روش مهار متقابل جهت پایدارسازی دیواره های گود مجاب نموده است. طبق برداشت نهایی سطح دیواره های پایدار شده گود توسط همکاران نقشه برداری در پایان عملیات اجرایی، سطح کل تمام شده دیواره های پایدارسازی شده برابر با 1682 متر مربع بوده است. یکی از فعالیت های متمایز صورت گرفته در این پروژه به کارگیری اعضای مهار متقابل (استرات) مورب با طول حداکثر 19 متر (بدون ستون میانی) می باشد.
چالش های پروژه
وضعیت همجواری و عوارض مجاور گود و سربارهای مربوط به آنها همچون ساختمان های مسکونی موجود در فرآیند طراحی و اجرای پروژه های پایدارسازی و گودبرداری شهری بسیار مهم می باشد. عوارض مجاور پروژه مسکونی ونک – تک به صورت ترکیبی از سه خیابان و معبر دسترسی و دو ساختمان مسکونی چند طبقه همجوار و حیاط های مربوط به آنها بود. به گونه ای که فاصله ساختمان های سمت مقابل گذرهای پیرامونی نسبت به خط پروژه کمتر از طول گمانه های حفاری عناصر تسلیح در نظر گرفته شده برای اجرای میخ (نیل) و مهاری (انکر) در روش های میخ کوبی (نیلینگ) و مهارگذاری (انکراژ) بود. از این رو، کسب رضایت از مالکین ساختمان های مذکور جهت به کارگیری روش هایی همچون میخ کوبی (نیلینگ) و مهارگذاری (انکراژ) امری مهم و اجتناب ناپذیر برای پیشبرد عملیات اجرایی پایدارسازی دیواره های گود بود. ضمناً وجود تأسیسات زیرسطحی در معابر اطراف گود در اعماق نسبتاً زیاد، انجام حفاری را با مشکل رو به رو کرده بود.
در پروژه های پایدارسازی گود های عمیق مشابه پروژه ونک – تک که محدودیت انجام حفاری گمانه های عناصر تسلیح همچون میخ (نیل) و مهاری (انکر) حاکم می باشد، استفاده از یک روش پایدارسازی قدیمی و بسیار رایج در کشور ما، یعنی سازه نگهبان خرپایی مطرح می گردد. لکن با بررسی همکاران دفتر فنی و مهندسی و با توجه به حداکثر عمق گودبرداری پروژه که نزدیک به 16 متر بود، استفاده از این روش پایدارسازی منطقی نبود.
حضور ساختمان های اداری و مسکونی و تعدد زیاد واحدهای آنها و به تبع آن ساکنین آنها موجب گردید تا مطابق با درخواست کارفرمای محترم، کاهش شدت و میزان تولید آلودگی صوتی ناشی از به کارگیری ماشین آلات و تجهیزات پایدارسازی در فرآیند انتخاب، طراحی و اجرای روش پایدارسازی دیواره های گود مد نظر همکاران دفتر فنی و مهندسی قرار گیرد.
در هر پروژه گودبرداری شهری، سهولت در دسترسی جهت تردد ماشین آلات مربوط به عملیات پایدارسازی دیواره های گود همچون کامیون های حمل قطعات و اقلام مصرفی، دستگاه های خاکبرداری و بارگیری خاک، کمپرسی های حمل خاک و جرثقیل های مورد نیاز جهت بالا بردن و نصب اجزای پایدارسازی همچون شمع های فولادی بسیار حائز اهمیت و تعیین کننده می باشد. تردد ماشین آلات سنگین و دسترسی آنها به محل پروژه که سه ضلع آن در مجاورت گذرهای محلی و در همجواری با ساختمان های پر شمار اداری و مسکونی بود، به یکی از چالش های پروژه برای همکاران اجرایی مستقر در محل کارگاه تبدیل گردیده بود.
مدیریت و برنامه ریزی دقیق و مناسب جهت انجام عملیات خاکبرداری و بارگیری و حمل خاک در هر پروژه گودبرداری شهری بسیار مهم می باشد. در این پروژه نیز با توجه به عوامل مختلف و تأثیرگذار می بایست برنامه ریزی دقیقی جهت استفاده بهینه از ماشین آلات خاکبرداری همچون بیل مکانیکی صورت می پذیرفت. می توان گفت که تقریباً از اواسط پروژه صرفاً استفاده از یک بیل مکانیکی پاسخگوی نیاز عملیات اجرایی کارگاه نبود. زیرا طول و عرض زمین نسبت به حداکثر عمق گودبرداری بسیار کم بود. از این رو، استفاده طولانی مدت از رمپ خاکبرداری جهت دسترسی ماشین آلات مورد نیاز به تراز مورد نظر گودبرداری جهت انجام عملیات خاکبرداری، بارگیری و حمل خاک میسر نبود و می بایست از اواسط بازه زمانی عملیات اجرایی پروژه، تدابیری جهت افزایش سرعت و بازده عملیات اجرایی اندیشیده می شد تا روال جاری فعالیت های پایدارسازی و کارکرد سایر ماشین آلات حاضر در پروژه مختل نگردد.
چالش دیگر این پروژه کارکرد همزمان اکیپ و نفرات عملیات جوشکاری، اکیپ اجرایی سازه نگهبان پایدارسازی و اکیپ اجرایی عملیات بتن پاشی دیواره ها (شاتکریت) بود. مدیریت زمان و تعیین جبهه کاری لازم متناسب با فضای عملیاتی موجود در کارگاه برای گروه های اجرایی مختلف حاضر در محل کارگاه و متناسب با برنامه زمانی پروژه باید به گونه ای صورت می پذیرفت که برنامه زمان بندی کلی پروژه مختل نگردد و پروژه مطابق با برنامه از پیش تعیین شده در موعد مقرر تحویل کارفرمای محترم گردد.
طی عملیات حفاری چاهک های محل نصب شمع های فولادی، الزامات ویژه ای باید رعایت می گردید. بدین صورت که می بایست چاهک های واقع در مجاورت ضلع شمالی، هم باد با دیوار ضلع شمالی و چاهک های واقع در مجاورت گذرهای محلی هم باد با تراز سطح خیابان های مذکور حفر می گردید. شایان ذکر است که این موضوع در عملیات بتن ریزی ریشه شمع ها نیز بسیار اثرگذار بود. زیرا می بایست پیشروی فرآیند این عملیات متناسب با هر یک از چاهک ها صورت می پذیرفت.
در ترازهای میانی دیواره های گود، وجود سنگ های درشت و حجیم بسیار پر رنگ بود. به گونه ای که امکان بارگیری و حمل آنها مشابه با فرآیند بارگیری و حمل خاک حاصل از مراحل پیشین عملیات پایدارسازی دیواره های گود، ممکن و میسر نبود و می بایست راهکار دیگری اندیشیده و به کار برده می شد.
راهکارهای ارائه شده:
پس از بررسی و ارزیابی تمامی حالات ممکن و بهینه برای انتخاب و طراحی روش پایدارسازی دیواره های گود در پروژه ونک – تک و با توجه به عدم کسب رضایت حفاری گمانه های عناصر تسلیح از مالکین واحدهای ساختمان های اداری و مسکونی مجاور دیواره های گود و وجود تأسیسات زیرسطحی در عمق نسبتاً زیاد، استفاده از روش هایی همچون میخ کوبی (نیلینگ) و انکراژ (مهارگذاری) جهت پایدارسازی دیواره های گود در پروژه ونک – تک منتفی گردید. از این رو، همکاران دفتر فنی و مهندسی طبق درخواست کارفرمای محترم پروژه اقدام به بررسی استفاده از روش مهار متقابل (استرات) و سازه نگهبان خرپایی در طراحی و >اجرای روش پایدارسازیstrong> دیواره های مذکور گود نمودند که با توجه به حداکثر عمق گودبرداری پروژه که نزدیک به 16 متر بود، استفاده از سازه نگهبان خرپایی منتفی گردید و به کارگیری روش مهار متقابل (استرات) جهت پایدارسازی دیواره های گود و رسیدن به تراز زیر پی (فونداسیون) سازه پروژه به کارفرمای محترم ارائه گردید.
استفاده از روش مهار متقابل (استرات) جهت پایدارسازی دیواره های گود و عدم به کارگیری دستگاه حفاری (دریل واگن) به علت عدم بهره مندی از روش هایی همچون میخ کوبی (نیلینگ) و مهارگذاری (انکراژ) سبب گردید تا میزان آلودگی صوتی ناشی عملیات اجرایی فرآیند پایدارسازی دیواره های گود به مقدار قابل توجهی کاهش پیدا کند که این امر رضایت کارفرمای محترم و همسایگان همجوار پروژه را در پی داشت.
جهت تسریع عملیات پنل برداری و همچنین خاکبرداری و بارگیری و حمل خاک، از اواسط عملیات اجرایی پروژه، از دو دستگاه بیل مکانیکی به طور همزمان استفاده گردید.
جهت رفع چالش وجود سنگ های حجیم و درشت در ترازهای میانی به هنگام اجرای عملیات پایدارسازی دیواره های گود، سنگ های به دست آمده خرد و شکسته شدند. سپس تکه های کوچک بارگیری گردیده و به محل مجاز شهرداری حمل گردیدند.
با توجه به برنامه زمانی ارائه شده توسط کارفرمای محترم پروژه، مدیریت پروژه و تیم مهندسی مقیم و اکیپ های اجرایی این شرکت همچون اکیپ تخصصی جوشکاری ساخت اعضای فولادی، اکیپ تخصصی عملیات پایدارسازی و اکیپ خاکبرداری به صورت شبانه روز مشغول به کار بوده اند تا پروژه را در موعد مقرر به اتمام رسانده و تحویل کارفرمای محترم پروژه دهند.
پروژه مسکونی ونک – تک
اطلاعات کلی پروژه ونک – تک
طراحی واجرای سیستم پایدارسازی گود به روش های استرات و شمع های فوالدی
محل پروژه: تهران – ونک
مساحت زمین: 800 متر
سطح پایدارسازی: 750 مترمربع
عمق گود: 16 متر
شرح کلی پروژه ونک – تک
پروژه ونک – تک در محله ونک در شهر تهران واقع شده است. زمین این پروژه که در خیابان تک جنوبی در مجاورت خیابان خدامی قرار دارد، دارای مساحت تقریبی 720 متر مربع می باشد. مطابق با نقشه های ارائه شده توسط کارفرمای محترم و طراحی صورت گرفته برای سازه پروژه، پی (فونداسیون) آن در عمق منفی 16 متر از تراز واقع در گذر مجاور مبنا قرار دارد.
پروژه ونک – تک یکی از پروژه های پایدارسازی شرکت ایستاسازه می باشد که در آن از روش استرات یا مهار متقابل برای پایدارسازی دیواره های گود بهره گرفته شده است. عدم موفقیت کارفرمای محترم در کسب اجازه از همسایگان و مالکین ساختمان های مجاور برای انجام عملیات حفاری در زیر تراز پی ساختمان های واقع شده در اطراف گود از مهمترین عواملی بود که کارفرما را به استفاده از روش مهار متقابل جهت پایدارسازی دیواره های گود مجاب نموده است. طبق برداشت نهایی سطح دیواره های پایدار شده گود توسط همکاران نقشه برداری در پایان عملیات اجرایی، سطح کل تمام شده دیواره های پایدارسازی شده برابر با 1682 متر مربع بوده است. یکی از فعالیت های متمایز صورت گرفته در این پروژه به کارگیری اعضای مهار متقابل (استرات) مورب با طول حداکثر 19 متر (بدون ستون میانی) می باشد.
چالش های پروژه
وضعیت همجواری و عوارض مجاور گود و سربارهای مربوط به آنها همچون ساختمان های مسکونی موجود در فرآیند طراحی و اجرای پروژه های پایدارسازی و گودبرداری شهری بسیار مهم می باشد. عوارض مجاور پروژه مسکونی ونک – تک به صورت ترکیبی از سه خیابان و معبر دسترسی و دو ساختمان مسکونی چند طبقه همجوار و حیاط های مربوط به آنها بود. به گونه ای که فاصله ساختمان های سمت مقابل گذرهای پیرامونی نسبت به خط پروژه کمتر از طول گمانه های حفاری عناصر تسلیح در نظر گرفته شده برای اجرای میخ (نیل) و مهاری (انکر) در روش های میخ کوبی (نیلینگ) و مهارگذاری (انکراژ) بود. از این رو، کسب رضایت از مالکین ساختمان های مذکور جهت به کارگیری روش هایی همچون میخ کوبی (نیلینگ) و مهارگذاری (انکراژ) امری مهم و اجتناب ناپذیر برای پیشبرد عملیات اجرایی پایدارسازی دیواره های گود بود. ضمناً وجود تأسیسات زیرسطحی در معابر اطراف گود در اعماق نسبتاً زیاد، انجام حفاری را با مشکل رو به رو کرده بود.
در پروژه های پایدارسازی گود های عمیق مشابه پروژه ونک – تک که محدودیت انجام حفاری گمانه های عناصر تسلیح همچون میخ (نیل) و مهاری (انکر) حاکم می باشد، استفاده از یک روش پایدارسازی قدیمی و بسیار رایج در کشور ما، یعنی سازه نگهبان خرپایی مطرح می گردد. لکن با بررسی همکاران دفتر فنی و مهندسی و با توجه به حداکثر عمق گودبرداری پروژه که نزدیک به 16 متر بود، استفاده از این روش پایدارسازی منطقی نبود.
حضور ساختمان های اداری و مسکونی و تعدد زیاد واحدهای آنها و به تبع آن ساکنین آنها موجب گردید تا مطابق با درخواست کارفرمای محترم، کاهش شدت و میزان تولید آلودگی صوتی ناشی از به کارگیری ماشین آلات و تجهیزات پایدارسازی در فرآیند انتخاب، طراحی و اجرای روش پایدارسازی دیواره های گود مد نظر همکاران دفتر فنی و مهندسی قرار گیرد.
در هر پروژه گودبرداری شهری، سهولت در دسترسی جهت تردد ماشین آلات مربوط به عملیات پایدارسازی دیواره های گود همچون کامیون های حمل قطعات و اقلام مصرفی، دستگاه های خاکبرداری و بارگیری خاک، کمپرسی های حمل خاک و جرثقیل های مورد نیاز جهت بالا بردن و نصب اجزای پایدارسازی همچون شمع های فولادی بسیار حائز اهمیت و تعیین کننده می باشد. تردد ماشین آلات سنگین و دسترسی آنها به محل پروژه که سه ضلع آن در مجاورت گذرهای محلی و در همجواری با ساختمان های پر شمار اداری و مسکونی بود، به یکی از چالش های پروژه برای همکاران اجرایی مستقر در محل کارگاه تبدیل گردیده بود.
مدیریت و برنامه ریزی دقیق و مناسب جهت انجام عملیات خاکبرداری و بارگیری و حمل خاک در هر پروژه گودبرداری شهری بسیار مهم می باشد. در این پروژه نیز با توجه به عوامل مختلف و تأثیرگذار می بایست برنامه ریزی دقیقی جهت استفاده بهینه از ماشین آلات خاکبرداری همچون بیل مکانیکی صورت می پذیرفت. می توان گفت که تقریباً از اواسط پروژه صرفاً استفاده از یک بیل مکانیکی پاسخگوی نیاز عملیات اجرایی کارگاه نبود. زیرا طول و عرض زمین نسبت به حداکثر عمق گودبرداری بسیار کم بود. از این رو، استفاده طولانی مدت از رمپ خاکبرداری جهت دسترسی ماشین آلات مورد نیاز به تراز مورد نظر گودبرداری جهت انجام عملیات خاکبرداری، بارگیری و حمل خاک میسر نبود و می بایست از اواسط بازه زمانی عملیات اجرایی پروژه، تدابیری جهت افزایش سرعت و بازده عملیات اجرایی اندیشیده می شد تا روال جاری فعالیت های پایدارسازی و کارکرد سایر ماشین آلات حاضر در پروژه مختل نگردد.
چالش دیگر این پروژه کارکرد همزمان اکیپ و نفرات عملیات جوشکاری، اکیپ اجرایی سازه نگهبان پایدارسازی و اکیپ اجرایی عملیات بتن پاشی دیواره ها (شاتکریت) بود. مدیریت زمان و تعیین جبهه کاری لازم متناسب با فضای عملیاتی موجود در کارگاه برای گروه های اجرایی مختلف حاضر در محل کارگاه و متناسب با برنامه زمانی پروژه باید به گونه ای صورت می پذیرفت که برنامه زمان بندی کلی پروژه مختل نگردد و پروژه مطابق با برنامه از پیش تعیین شده در موعد مقرر تحویل کارفرمای محترم گردد.
طی عملیات حفاری چاهک های محل نصب شمع های فولادی، الزامات ویژه ای باید رعایت می گردید. بدین صورت که می بایست چاهک های واقع در مجاورت ضلع شمالی، هم باد با دیوار ضلع شمالی و چاهک های واقع در مجاورت گذرهای محلی هم باد با تراز سطح خیابان های مذکور حفر می گردید. شایان ذکر است که این موضوع در عملیات بتن ریزی ریشه شمع ها نیز بسیار اثرگذار بود. زیرا می بایست پیشروی فرآیند این عملیات متناسب با هر یک از چاهک ها صورت می پذیرفت.
در ترازهای میانی دیواره های گود، وجود سنگ های درشت و حجیم بسیار پر رنگ بود. به گونه ای که امکان بارگیری و حمل آنها مشابه با فرآیند بارگیری و حمل خاک حاصل از مراحل پیشین عملیات پایدارسازی دیواره های گود، ممکن و میسر نبود و می بایست راهکار دیگری اندیشیده و به کار برده می شد.
راهکارهای ارائه شده:
پس از بررسی و ارزیابی تمامی حالات ممکن و بهینه برای انتخاب و طراحی روش پایدارسازی دیواره های گود در پروژه ونک – تک و با توجه به عدم کسب رضایت حفاری گمانه های عناصر تسلیح از مالکین واحدهای ساختمان های اداری و مسکونی مجاور دیواره های گود و وجود تأسیسات زیرسطحی در عمق نسبتاً زیاد، استفاده از روش هایی همچون میخ کوبی (نیلینگ) و انکراژ (مهارگذاری) جهت پایدارسازی دیواره های گود در پروژه ونک – تک منتفی گردید. از این رو، همکاران دفتر فنی و مهندسی طبق درخواست کارفرمای محترم پروژه اقدام به بررسی استفاده از روش مهار متقابل (استرات) و سازه نگهبان خرپایی در طراحی و >اجرای روش پایدارسازیstrong> دیواره های مذکور گود نمودند که با توجه به حداکثر عمق گودبرداری پروژه که نزدیک به 16 متر بود، استفاده از سازه نگهبان خرپایی منتفی گردید و به کارگیری روش مهار متقابل (استرات) جهت پایدارسازی دیواره های گود و رسیدن به تراز زیر پی (فونداسیون) سازه پروژه به کارفرمای محترم ارائه گردید.
استفاده از روش مهار متقابل (استرات) جهت پایدارسازی دیواره های گود و عدم به کارگیری دستگاه حفاری (دریل واگن) به علت عدم بهره مندی از روش هایی همچون میخ کوبی (نیلینگ) و مهارگذاری (انکراژ) سبب گردید تا میزان آلودگی صوتی ناشی عملیات اجرایی فرآیند پایدارسازی دیواره های گود به مقدار قابل توجهی کاهش پیدا کند که این امر رضایت کارفرمای محترم و همسایگان همجوار پروژه را در پی داشت.
جهت تسریع عملیات پنل برداری و همچنین خاکبرداری و بارگیری و حمل خاک، از اواسط عملیات اجرایی پروژه، از دو دستگاه بیل مکانیکی به طور همزمان استفاده گردید.
جهت رفع چالش وجود سنگ های حجیم و درشت در ترازهای میانی به هنگام اجرای عملیات پایدارسازی دیواره های گود، سنگ های به دست آمده خرد و شکسته شدند. سپس تکه های کوچک بارگیری گردیده و به محل مجاز شهرداری حمل گردیدند.
با توجه به برنامه زمانی ارائه شده توسط کارفرمای محترم پروژه، مدیریت پروژه و تیم مهندسی مقیم و اکیپ های اجرایی این شرکت همچون اکیپ تخصصی جوشکاری ساخت اعضای فولادی، اکیپ تخصصی عملیات پایدارسازی و اکیپ خاکبرداری به صورت شبانه روز مشغول به کار بوده اند تا پروژه را در موعد مقرر به اتمام رسانده و تحویل کارفرمای محترم پروژه دهند.
