En
Ar
شرح کلی پروژه مسکونی ایران زمین – سوم:
پروژه مسکونی ایران زمین – سوم یکی از پروژه های پایدارسازی گود های عمیق شرکت ایستاسازه در منطقه 2 شهرداری تهران واقع در منطقه شهرک غرب در شمال غربی شهر تهران می باشد. شرکت ایستاسازه در این پروژه مسئولیت تخریب سازه موجود قبلی، طراحی و اجرای سازه نگهبان دیواره های گود، طراحی و اجرای سیستم زهکشی و آب بندی دیواره های گود و انجام عملیات خاکبرداری، بارگیری و حمل خاک را عهده دار شده است. زمین این پروژه دارای مساحت تقریبی 800 متر مربع می باشد. مطابق با طراحی سازه ای و معماری انجام شده و نقشه های ارائه شده توسط کارفرمای محترم پروژه، عمیق ترین تراز زیر شالوده سازه پروژه ایران زمین – سوم نسبت به تراز صفر خیابان همجوار برابر با 9 متر می باشد که عملیات گودبرداری، خاکبرداری و پایدارسازی دیواره ها می بایست تا این تراز صورت پذیرد. پس از بازدید میدانی انجام شده توسط همکاران دفتر فنی و مهندسی، اجرای اعضای پایدار کننده همچون شمع های فولادی بلند، میخ ها با قطرهای مختلف و سازه نگهبان خرپایی در دستور همکاران اجرایی قرار دارد. مطابق با بررسی های انجام شده و برآورد اولیه توسط همکاران دفتر فنی و مهندسی، سطح کل تمام شده دیواره های پایدارسازی شده برابر 700 متر مربع خواهد بود. پیش بینی می گردد مجموع طول حفاری گمانه ها جهت نصب عناصر تسلیح همچون میخ ها و مهاری های چند رشته ای به بیش از 350 متر برسد. یکی از فعالیت های مهم و حائز اهمیت صورت گرفته در این پروژه مربوط به طراحی و اجرای چند نوع سازه نگهبان خرپایی جهت پایدارسازی دیواره های شرقی و غربی پروژه می باشد. زیرا در جهت جلب رضایت از مالکین واحدهای مسکونی مجاور دیواره های فوق الذکر جهت انجام عملیات حفاری گمانه ها جهت اجرای سیستم میخ کوبی (نیلینگ) نتیجه ای حاصل نگردید.
چالش های پروژه ایران زمین – سوم:
در فرآیند طراحی و اجرای پروژه های پایدارسازی و گودبرداری در محیط های شهری، وضعیت عوارض مجاور گود و همجواری و سربارهای مربوط به آنها همچون ساختمان های مسکونی موجود، بسیار حائز اهمیت می باشد. عوارض مجاور پروژه مسکونی ایران زمین – سوم به صورت ترکیبی از خیابان و معبر دسترسی محلی، حیاط های همسایه مجاور و ساختمان های مسکونی ویلایی همجوار بود. به گونه ای که کوچه سوم خیابان ایران زمین در مجاورت ضلع شمالی و حیاط ملک پروژه در همجواری با دیواره جنوبی گود قرار داشت. از سویی دیگر یک ساختمان ۲ طبقه (با 1 طبقه زیر زمین) و حیاط مربوط به آنها در مجاورت ضلع شرقی و یک ساختمان ۲ طبقه (با 2 طبقه زیر زمین) و حیاط مربوط به آنها در همجواری با دیواره غربی گود قرار داشت. حضور ساختمان های ویلایی و تعدد زیاد واحدهای آنها و به تبع آن تعدد مالکین موجب گردید تا ارکان پروژه به ویژه عوامل کارفرمای محترم با چالش اساسی کسب رضایت حفاری از مالکین ملک های مجاور روبرو گردند. زیرا انجام عملیات حفاری گمانه های عناصر تسلیح همچون میخ (نیل) و مهاری (انکر) زیر شالوده ساختمان های مجاور بدون اخذ رضایت از مالکین آنها، منع حقوقی دارد به گونه ای که در صورت شکایت همسایگان مجاور، ممکن است پیشرفت عملیات اجرایی را با چالش های جدی روبرو نموده و به طور کلی پروژه را به تعطیلی بکشاند.
دیوار مجاور همسایه غربی پروژه مسکونی ایران زمین – سوم دارای ارتفاع قابل توجه و بسیار زیادی بود. به طوری که افزون بر عدم رضایت مالک زمین همسایه مذکور مبنی بر استفاده از روش های پایدارسازی همراه با حفاری گمانه های عناصر تسلیح از قبیل میخ کوبی (نیلینگ) و مهارگذاری (انکراژ)، حفظ پایداری و ایستایی این دیوار بلند از چالش های مهم و اساسی همکاران دفتر فنی و مهندسی در مرحله طراحی و همچنین همکاران اجرایی مقیم در کارگاه در حین پیشبرد عملیات پایدارسازی و آب بندی دیواره های گود و انجام عملیات پنل برداری، خاکبرداری و بارگیری و حمل خاک بوده است.
مطابق با نقشه های سازه و معماری دریافتی از کارفرمای محترم، در مجاورت دیوار غربی همسایه و حد فاصل دیواره غربی گود، یک پله دسترسی از سمت شمال به جنوب در طرح تمام شده پروژه در نظر گرفته شده بود که تراز کف آن در طول پله متغیر بود. پنل برداری در ارتفاع و شیب متغیر، خاکبرداری و حمل خاک به محل بارگیری و همچنین دستیابی به شیب متغیر مورد نظر کارفرما و مندرج در نقشه های طراحی سازه و معماری از چالش های به وجود آمده در این ناحیه از پروژه بوده است.
همواره عملیات پایدارسازی دیواره های گود به علت به کارگیری دستگاه هایی همچون کمپرسور هوا، دستگاه شاتکریت، ست تزریق، دستگاه حفاری گمانه ها (دریل واگن) و همچنین ماشین آلات مربوط به عملیات خاکبرداری، بارگیری و حمل خاک نظیر بیل مکانیکی، دستگاه تخریب (پیکور)، بیل مکانیکی دکل بلند، جرثقیل بوم خشک و مینی بیل، توأم با تولید سر و صدای بسیاری می باشد که این امر به علت تولید آلودگی صوتی و در برخی موارد آلودگی محیطی از قبیل بلند شدن گرد و خاک در حین عملیات خاکبرداری و پاشش مخلوط ماسه و سیمان به هنگام استفاده از دستگاه بتن پاشی (شاتکریت) نارضایتی ساکنین در مجاورت پروژه به ویژه همسایگان شرقی و غربی همجوار را سبب گردیده بود که در بسیاری از موارد عدم تعامل و همراهی آنان و در نتیجه توقف عملیات اجرایی کارگاه را موجب می شد.
طبق استعلام های اخذ شده از سازمان های ذیربط، تأسیسات زیرزمینی موجود در ضلع شمالی (کوچه سوم خیابان ایران زمین) شامل محل عبور لوله گاز، لوله فاضلاب، آتش نشانی و خط لوله آب می باشد که موجب ایجاد محدودیت در تعیین تراز و طول حفاری گمانه های عناصر تسلیح گردید.
برخورد به آب و تغییر لایه خاک از سیلت به دانه ای در فرآیند حفاری چاه های مربوط به عناصر قائم سازه نگهبان و همچنین حفاری کانال ها، گالری ها و چاه های طرح زهکشی از دیگر چالش های پیش روی همکاران اجرایی در کارگاه بوده است. این موضوع در فرآیند اجرای طرح زهکشی بسیار پر رنگ بود. به گونه ای که می بایست عملیات حفاری چاه های زهکشی تا تراز مورد نظر و لایه خاک تراوا ادامه می یافت.
شرایط هندسی پروژه ایران زمین – سوم به گونه ای بود که طول و عرض زمین جهت تأمین شعاع عملیاتی ماشین آلات موجود در کارگاه از قبیل بیل مکانیکی در اختیار عملیات پایدارسازی یا دستگاه پیکور جهت تخریب پی سازه قبلی موجود در محل پروژه، بسیار محدود بود. از سویی دیگر، عمق حداکثر گودبرداری و طول زمین به گونه ای بود که امکان ایجاد رمپ دسترسی با طول کافی جهت تردد ماشین آلات خاکبرداری و کمپرسی های بارگیری و حمل خاک ممکن و میسر نبود.
وجود فضای سبز پیرامون دیواره های گود به ویژه درخت بلند مقابل ضلع شمالی پروژه که درب ورودی کارگاه و محل خاکبرداری و بارگیری و حمل خاک بود، چالش دیگر پروژه مسکونی ایران زمین – سوم در پیشبرد عملیات اجرایی بوده است.
در هر پروژه پایدارسازی گود، سهولت تردد ماشین آلات اجرایی مربوط به عملیات گودبرداری مانند ماشین آلات خاکبرداری و بارگیری خاک، کمپرسی های حمل خاک و جرثقیل های مورد نیاز جهت بالا بردن و نصب اجزای پایدارسازی همچون عناصر قائم سازه نگهبان خرپایی بسیار حائز اهمیت و تعیین کننده می باشد. یکی از چالش های پیش رو در اجرای این پروژه موقعیت آن و وضعیت ترافیکی منطقه به ویژه در ساعات پایانی شب بود که موجب دشواری در عملیات خاکبرداری، بارگیری و حمل خاک گردید.
راهکارهای ارائه شده در پروژه ایران زمین – سوم:
بعد از ارزیابی حالت های مختلف ممکن و بهینه به عنوان روش پایدارسازی دیواره های گود و با توجه به عدم رضایت برخی از مالکین مجاور برای حفاری گمانه های عناصر تسلیح، استفاده از ترکیبی از روش های میخ کوبی (نیلینگ) برای پایدارسازی دیواره های شمالی و جنوبی پروژه و سازه نگهبان خرپایی جهت پایدارسازی دیواره های شرقی و غربی گود و دیوار غربی همسایه انتخاب و اجرا گردید.
پایدارسازی دیوار غربی همسایه با دقت و حساسیت بسیار صورت پذیرفت و همکاران اجرایی تلاش بسیاری کردند تا شیب متغیر پله در طول آن با تقریب قابل قبولی، حاصل گردد و عملیات خاکبرداری و حمل خاک به محل بارگیری به صورت استفاده ترکیبی از برداشت مکانیکی و حمل دستی صورت پذیرد.
به علت قرارگیری محل پروژه در مجاورت منطقه مسکونی و همجواری با ساختمان های ویلایی، سعی گردید تا مراحلی از عملیات اجرایی که مولد آلودگی صوتی هستند و برای ساکنین همجوار ایجاد مزاحمت می نمود، در ساعات مشخصی از شبانه روز انجام گیرد و تعامل لازم با همسایگان مجاور پروژه صورت پذیرد. این برنامه زمان بندی سبب می شد تا در ساعات میانی روز (زمان استراحت ساکنین ساختمان های مسکونی) دستگاه کمپرسور باد خاموش بوده و فعالیت های کم سر و صداتر همچون تسطیح (رگلاژ) دیواره ها، بستن صفحات مشبک مش، نصب صفحات سر میخ (هد نیل)، تزریق و پک کردن گمانه های حفاری در دستور کار قرار بگیرد. همچنین برنامه زمانی کارکرد بیل های مکانیکی جهت خاکبرداری و حضور ماشین آلات کمپرسی جهت بارگیری و حمل خاک به گونه ای تنظیم گردید تا کوچکترین خللی در آرامش و آسایش همسایه های مجاور ایجاد نگردد. در بخش هایی از روند اجرایی پروژه نیز کمپرسور برقی جایگزین کمپرسور دیزلی گردید تا متناسب با کاهش ضرورت استفاده از حجم بالای کمپرسور هوا، میزان آلودگی صوتی مربوطه نیز کاهش یابد تا رضایت همسایگان جلب گردد.
به هنگام اجرای عملیات پایدارسازی در دیواره شمالی گود به علت وجود تأسیسات زیر سطحی شهری، نهایت دقت و حساسیت به کار برده شد تا از برخورد گمانه ها به تأسیسات شهری در مجاورت دیواره مذکور ممانعت به عمل آمده و فرآیند حفاری ها با موفقیت انجام گردد. همکاران اجرایی شرکت حفظ تدابیر فنی و رعایت الزامات ایمنی را در تمامی مراحل اجرایی سرلوحه کار خود قرار داده بودند.
با توجه به تغییر لایه خاک از سیلت به دانه ای در فرآیند حفاری چاه های مربوط به عناصر قائم سازه نگهبان، انجام مطالعات و آزمایش های تکمیلی از قبیل برش برجا و نفوذ استاندارد در دستور کار همکاران واحد مطالعات ژئوتکنیک و آزمون های برجا قرار گرفت. نتایج حاصل از این عملیات در فرآیند طراحی و اجرای روش پایدارسازی و همچنین طرح زهکشی و آب بندی دیواره ها مورد استفاده قرار گرفت. همچنین به علت حضور آب در تراز پایینی خاک، استفاده از پمپ کف کش جهت خارج کردن آب از تراز حفاری دستی چاه توسط مقنی و کول گذاری در فرآیند اجرایی حفاری چاه های زهکشی در دستور کار همکاران اجرایی قرار گرفت.
با توجه به محدودیت ایجاد رمپ دسترسی خاکبرداری، استفاده از روش دو بیل، بیل مکانیکی دکل بلند جهت تکمیل و پیشبرد فرآیند خاکبرداری، بارگیری و حمل خاک مد نظر قرار گرفت. همچنین در بخش های پایانی عملیات خاکبرداری از جرثقیل و پاکت خاکبرداری به حجم چهار مترمکعب و همچنین بالابر و حمل دستی استفاده گردید. متناسب با حجم خاک دپو شده در بخش های مذکور، حمل خاک به صورت ترکیبی از ماشین کمپرسی و بادسان صورت پذیرفت تا میزان حجم خاک دپو شده در محل کارگاه مانعی در فرآیند عملیات اجرایی کارگاه ایجاد نکند. همچنین زمان های بارگیری و حمل خاک به گونه ای تنظیم گردید تا کوچکترین خللی در آرامش و آسایش همسایه های مجاور ایجاد نگردد.
پروژه مسکونی ایران زمین – سوم
شرح کلی پروژه مسکونی ایران زمین – سوم:
پروژه مسکونی ایران زمین – سوم یکی از پروژه های پایدارسازی گود های عمیق شرکت ایستاسازه در منطقه 2 شهرداری تهران واقع در منطقه شهرک غرب در شمال غربی شهر تهران می باشد. شرکت ایستاسازه در این پروژه مسئولیت تخریب سازه موجود قبلی، طراحی و اجرای سازه نگهبان دیواره های گود، طراحی و اجرای سیستم زهکشی و آب بندی دیواره های گود و انجام عملیات خاکبرداری، بارگیری و حمل خاک را عهده دار شده است. زمین این پروژه دارای مساحت تقریبی 800 متر مربع می باشد. مطابق با طراحی سازه ای و معماری انجام شده و نقشه های ارائه شده توسط کارفرمای محترم پروژه، عمیق ترین تراز زیر شالوده سازه پروژه ایران زمین – سوم نسبت به تراز صفر خیابان همجوار برابر با 9 متر می باشد که عملیات گودبرداری، خاکبرداری و پایدارسازی دیواره ها می بایست تا این تراز صورت پذیرد. پس از بازدید میدانی انجام شده توسط همکاران دفتر فنی و مهندسی، اجرای اعضای پایدار کننده همچون شمع های فولادی بلند، میخ ها با قطرهای مختلف و سازه نگهبان خرپایی در دستور همکاران اجرایی قرار دارد. مطابق با بررسی های انجام شده و برآورد اولیه توسط همکاران دفتر فنی و مهندسی، سطح کل تمام شده دیواره های پایدارسازی شده برابر 700 متر مربع خواهد بود. پیش بینی می گردد مجموع طول حفاری گمانه ها جهت نصب عناصر تسلیح همچون میخ ها و مهاری های چند رشته ای به بیش از 350 متر برسد. یکی از فعالیت های مهم و حائز اهمیت صورت گرفته در این پروژه مربوط به طراحی و اجرای چند نوع سازه نگهبان خرپایی جهت پایدارسازی دیواره های شرقی و غربی پروژه می باشد. زیرا در جهت جلب رضایت از مالکین واحدهای مسکونی مجاور دیواره های فوق الذکر جهت انجام عملیات حفاری گمانه ها جهت اجرای سیستم میخ کوبی (نیلینگ) نتیجه ای حاصل نگردید.
چالش های پروژه ایران زمین – سوم:
در فرآیند طراحی و اجرای پروژه های پایدارسازی و گودبرداری در محیط های شهری، وضعیت عوارض مجاور گود و همجواری و سربارهای مربوط به آنها همچون ساختمان های مسکونی موجود، بسیار حائز اهمیت می باشد. عوارض مجاور پروژه مسکونی ایران زمین – سوم به صورت ترکیبی از خیابان و معبر دسترسی محلی، حیاط های همسایه مجاور و ساختمان های مسکونی ویلایی همجوار بود. به گونه ای که کوچه سوم خیابان ایران زمین در مجاورت ضلع شمالی و حیاط ملک پروژه در همجواری با دیواره جنوبی گود قرار داشت. از سویی دیگر یک ساختمان ۲ طبقه (با 1 طبقه زیر زمین) و حیاط مربوط به آنها در مجاورت ضلع شرقی و یک ساختمان ۲ طبقه (با 2 طبقه زیر زمین) و حیاط مربوط به آنها در همجواری با دیواره غربی گود قرار داشت. حضور ساختمان های ویلایی و تعدد زیاد واحدهای آنها و به تبع آن تعدد مالکین موجب گردید تا ارکان پروژه به ویژه عوامل کارفرمای محترم با چالش اساسی کسب رضایت حفاری از مالکین ملک های مجاور روبرو گردند. زیرا انجام عملیات حفاری گمانه های عناصر تسلیح همچون میخ (نیل) و مهاری (انکر) زیر شالوده ساختمان های مجاور بدون اخذ رضایت از مالکین آنها، منع حقوقی دارد به گونه ای که در صورت شکایت همسایگان مجاور، ممکن است پیشرفت عملیات اجرایی را با چالش های جدی روبرو نموده و به طور کلی پروژه را به تعطیلی بکشاند.
دیوار مجاور همسایه غربی پروژه مسکونی ایران زمین – سوم دارای ارتفاع قابل توجه و بسیار زیادی بود. به طوری که افزون بر عدم رضایت مالک زمین همسایه مذکور مبنی بر استفاده از روش های پایدارسازی همراه با حفاری گمانه های عناصر تسلیح از قبیل میخ کوبی (نیلینگ) و مهارگذاری (انکراژ)، حفظ پایداری و ایستایی این دیوار بلند از چالش های مهم و اساسی همکاران دفتر فنی و مهندسی در مرحله طراحی و همچنین همکاران اجرایی مقیم در کارگاه در حین پیشبرد عملیات پایدارسازی و آب بندی دیواره های گود و انجام عملیات پنل برداری، خاکبرداری و بارگیری و حمل خاک بوده است.
مطابق با نقشه های سازه و معماری دریافتی از کارفرمای محترم، در مجاورت دیوار غربی همسایه و حد فاصل دیواره غربی گود، یک پله دسترسی از سمت شمال به جنوب در طرح تمام شده پروژه در نظر گرفته شده بود که تراز کف آن در طول پله متغیر بود. پنل برداری در ارتفاع و شیب متغیر، خاکبرداری و حمل خاک به محل بارگیری و همچنین دستیابی به شیب متغیر مورد نظر کارفرما و مندرج در نقشه های طراحی سازه و معماری از چالش های به وجود آمده در این ناحیه از پروژه بوده است.
همواره عملیات پایدارسازی دیواره های گود به علت به کارگیری دستگاه هایی همچون کمپرسور هوا، دستگاه شاتکریت، ست تزریق، دستگاه حفاری گمانه ها (دریل واگن) و همچنین ماشین آلات مربوط به عملیات خاکبرداری، بارگیری و حمل خاک نظیر بیل مکانیکی، دستگاه تخریب (پیکور)، بیل مکانیکی دکل بلند، جرثقیل بوم خشک و مینی بیل، توأم با تولید سر و صدای بسیاری می باشد که این امر به علت تولید آلودگی صوتی و در برخی موارد آلودگی محیطی از قبیل بلند شدن گرد و خاک در حین عملیات خاکبرداری و پاشش مخلوط ماسه و سیمان به هنگام استفاده از دستگاه بتن پاشی (شاتکریت) نارضایتی ساکنین در مجاورت پروژه به ویژه همسایگان شرقی و غربی همجوار را سبب گردیده بود که در بسیاری از موارد عدم تعامل و همراهی آنان و در نتیجه توقف عملیات اجرایی کارگاه را موجب می شد.
طبق استعلام های اخذ شده از سازمان های ذیربط، تأسیسات زیرزمینی موجود در ضلع شمالی (کوچه سوم خیابان ایران زمین) شامل محل عبور لوله گاز، لوله فاضلاب، آتش نشانی و خط لوله آب می باشد که موجب ایجاد محدودیت در تعیین تراز و طول حفاری گمانه های عناصر تسلیح گردید.
برخورد به آب و تغییر لایه خاک از سیلت به دانه ای در فرآیند حفاری چاه های مربوط به عناصر قائم سازه نگهبان و همچنین حفاری کانال ها، گالری ها و چاه های طرح زهکشی از دیگر چالش های پیش روی همکاران اجرایی در کارگاه بوده است. این موضوع در فرآیند اجرای طرح زهکشی بسیار پر رنگ بود. به گونه ای که می بایست عملیات حفاری چاه های زهکشی تا تراز مورد نظر و لایه خاک تراوا ادامه می یافت.
شرایط هندسی پروژه ایران زمین – سوم به گونه ای بود که طول و عرض زمین جهت تأمین شعاع عملیاتی ماشین آلات موجود در کارگاه از قبیل بیل مکانیکی در اختیار عملیات پایدارسازی یا دستگاه پیکور جهت تخریب پی سازه قبلی موجود در محل پروژه، بسیار محدود بود. از سویی دیگر، عمق حداکثر گودبرداری و طول زمین به گونه ای بود که امکان ایجاد رمپ دسترسی با طول کافی جهت تردد ماشین آلات خاکبرداری و کمپرسی های بارگیری و حمل خاک ممکن و میسر نبود.
وجود فضای سبز پیرامون دیواره های گود به ویژه درخت بلند مقابل ضلع شمالی پروژه که درب ورودی کارگاه و محل خاکبرداری و بارگیری و حمل خاک بود، چالش دیگر پروژه مسکونی ایران زمین – سوم در پیشبرد عملیات اجرایی بوده است.
در هر پروژه پایدارسازی گود، سهولت تردد ماشین آلات اجرایی مربوط به عملیات گودبرداری مانند ماشین آلات خاکبرداری و بارگیری خاک، کمپرسی های حمل خاک و جرثقیل های مورد نیاز جهت بالا بردن و نصب اجزای پایدارسازی همچون عناصر قائم سازه نگهبان خرپایی بسیار حائز اهمیت و تعیین کننده می باشد. یکی از چالش های پیش رو در اجرای این پروژه موقعیت آن و وضعیت ترافیکی منطقه به ویژه در ساعات پایانی شب بود که موجب دشواری در عملیات خاکبرداری، بارگیری و حمل خاک گردید.
راهکارهای ارائه شده در پروژه ایران زمین – سوم:
بعد از ارزیابی حالت های مختلف ممکن و بهینه به عنوان روش پایدارسازی دیواره های گود و با توجه به عدم رضایت برخی از مالکین مجاور برای حفاری گمانه های عناصر تسلیح، استفاده از ترکیبی از روش های میخ کوبی (نیلینگ) برای پایدارسازی دیواره های شمالی و جنوبی پروژه و سازه نگهبان خرپایی جهت پایدارسازی دیواره های شرقی و غربی گود و دیوار غربی همسایه انتخاب و اجرا گردید.
پایدارسازی دیوار غربی همسایه با دقت و حساسیت بسیار صورت پذیرفت و همکاران اجرایی تلاش بسیاری کردند تا شیب متغیر پله در طول آن با تقریب قابل قبولی، حاصل گردد و عملیات خاکبرداری و حمل خاک به محل بارگیری به صورت استفاده ترکیبی از برداشت مکانیکی و حمل دستی صورت پذیرد.
به علت قرارگیری محل پروژه در مجاورت منطقه مسکونی و همجواری با ساختمان های ویلایی، سعی گردید تا مراحلی از عملیات اجرایی که مولد آلودگی صوتی هستند و برای ساکنین همجوار ایجاد مزاحمت می نمود، در ساعات مشخصی از شبانه روز انجام گیرد و تعامل لازم با همسایگان مجاور پروژه صورت پذیرد. این برنامه زمان بندی سبب می شد تا در ساعات میانی روز (زمان استراحت ساکنین ساختمان های مسکونی) دستگاه کمپرسور باد خاموش بوده و فعالیت های کم سر و صداتر همچون تسطیح (رگلاژ) دیواره ها، بستن صفحات مشبک مش، نصب صفحات سر میخ (هد نیل)، تزریق و پک کردن گمانه های حفاری در دستور کار قرار بگیرد. همچنین برنامه زمانی کارکرد بیل های مکانیکی جهت خاکبرداری و حضور ماشین آلات کمپرسی جهت بارگیری و حمل خاک به گونه ای تنظیم گردید تا کوچکترین خللی در آرامش و آسایش همسایه های مجاور ایجاد نگردد. در بخش هایی از روند اجرایی پروژه نیز کمپرسور برقی جایگزین کمپرسور دیزلی گردید تا متناسب با کاهش ضرورت استفاده از حجم بالای کمپرسور هوا، میزان آلودگی صوتی مربوطه نیز کاهش یابد تا رضایت همسایگان جلب گردد.
به هنگام اجرای عملیات پایدارسازی در دیواره شمالی گود به علت وجود تأسیسات زیر سطحی شهری، نهایت دقت و حساسیت به کار برده شد تا از برخورد گمانه ها به تأسیسات شهری در مجاورت دیواره مذکور ممانعت به عمل آمده و فرآیند حفاری ها با موفقیت انجام گردد. همکاران اجرایی شرکت حفظ تدابیر فنی و رعایت الزامات ایمنی را در تمامی مراحل اجرایی سرلوحه کار خود قرار داده بودند.
با توجه به تغییر لایه خاک از سیلت به دانه ای در فرآیند حفاری چاه های مربوط به عناصر قائم سازه نگهبان، انجام مطالعات و آزمایش های تکمیلی از قبیل برش برجا و نفوذ استاندارد در دستور کار همکاران واحد مطالعات ژئوتکنیک و آزمون های برجا قرار گرفت. نتایج حاصل از این عملیات در فرآیند طراحی و اجرای روش پایدارسازی و همچنین طرح زهکشی و آب بندی دیواره ها مورد استفاده قرار گرفت. همچنین به علت حضور آب در تراز پایینی خاک، استفاده از پمپ کف کش جهت خارج کردن آب از تراز حفاری دستی چاه توسط مقنی و کول گذاری در فرآیند اجرایی حفاری چاه های زهکشی در دستور کار همکاران اجرایی قرار گرفت.
با توجه به محدودیت ایجاد رمپ دسترسی خاکبرداری، استفاده از روش دو بیل، بیل مکانیکی دکل بلند جهت تکمیل و پیشبرد فرآیند خاکبرداری، بارگیری و حمل خاک مد نظر قرار گرفت. همچنین در بخش های پایانی عملیات خاکبرداری از جرثقیل و پاکت خاکبرداری به حجم چهار مترمکعب و همچنین بالابر و حمل دستی استفاده گردید. متناسب با حجم خاک دپو شده در بخش های مذکور، حمل خاک به صورت ترکیبی از ماشین کمپرسی و بادسان صورت پذیرفت تا میزان حجم خاک دپو شده در محل کارگاه مانعی در فرآیند عملیات اجرایی کارگاه ایجاد نکند. همچنین زمان های بارگیری و حمل خاک به گونه ای تنظیم گردید تا کوچکترین خللی در آرامش و آسایش همسایه های مجاور ایجاد نگردد.
