پروژه پارک فناوری پردیس

در نظر گرفتن نوع و مقدار سربارهای مجاور دیواره های گود و فاصله آن ها از خط پروژه، در فرآیند طراحی و اجرای سیستم پایدارسازی دیواره های گود بسیار مهم و حائز اهمیت می باشد. از این رو، از دید انتخاب و طراحی روش ایمن و بهینه جهت پایدارسازی دیواره گود، قرارگیری ساختمان چند طبقه با خیابان یا معبر دسترسی بسیار متفاوت می باشد. از سویی دیگر، در استفاده و به کارگیری روش هایی همچون نیلینگ (میخ کوبی) و انکراژ (مهارگذاری) نیز شرایط و محدودیت های متفاوتی اعمال می گردد. به عنوان نمونه، در انتخاب نوع عنصر تسلیح و طول گمانه حفاری مربوط به آن در زیر خیابان و گذر دسترسی در مقایسه با انجام عملیات حفاری گمانه های عناصر تسلیح در تراز زیر شالوده ساختمان های چند طبقه، تفاوت های بسیاری حکم فرما می باشد.
پروژه پارک فناوری پردیس یکی از پروژه های پایدارسازی گود شرکت ایستاسازه می باشد که مسئولیت اجرای سیستم پایدارسازی دیواره های گود، انجام عملیات خاکبرداری، بارگیری و حمل خاک به این مجموعه محول گردیده است. زمین این پروژه که در محدوده پارک فناوری پردیس واقع در کیلومتر 20 جاده دماوند قرار دارد، دارای مساحت تقریبی به میزان 6000 متر مربع می باشد. با توجه به شرایط و عوامل مختلف به ویژه نوع و مقدار سربارهای مجاور دیواره های گود که همگی از نوع جاده آسفالته و خیابان و گذر دسترسی داخل محدوده پارک فناوری پردیس می باشد، از روش نیلینگ (میخ کوبی) جهت پایدارسازی تمامی دیواره های گود استفاده گردیده است. برآورد تقریبی سطح نهایی دیواره های پایدارسازی شده در حدود ۴۵۰۰ متر مربع می باشد که در این سطح مطابق با نقشه های طراحی ارائه شده توسط کارفرمای محترم،، تقریباً 15000 متر طول عملیات حفاری گمانه ها جهت جانمایی عناصر تسلیح و لوله های زهکش صورت پذیرفته است. لازم به ذکر است مساحت قابل توجه زمین پروژه و همچنین حداکثر عمق گودبرداری که برابر با 15 متر بود، سبب گردیده بود تا حجم عملیات خاکبرداری، بارگیری و حمل خاک زیاد و قابل توجه باشد.