پروژه پردیس – پارک فناوری

پایدارسازی گودهای عمیق یکی از مهمترین زمینه های فعالیت شرکت های ژئوتکنیکی است. عدم توجه کافی در انتخاب روش، طراحی و اجرای مناسب سیستم پایدارسازی می تواند پروژه را با مشکلات عدیده جانی و مالی مواجه کند. علاوه بر این، تعدد روش های پایدارسازی گود سبب شده است تا پیچیدگی این پدیده در سال های اخیر بیشتر و بیشتر شود. خصوصیات فیزیکی و ژئوتکنیکی لایه های خاک در محل، شکل هندسی و ابعاد پروژه و عمق پایدارسازی، عوارض موجود در جوار پروژه و نحوه قرارگیری تأسیسات شهری و البته قضاوت مهندسی از جمله مواردی است که به مهندسین ژئوتکنیک کمک می کند تا بهترین روش را جهت پایدارسازی دیواره های گود انتخاب کنند. از نیلینگ (میخکوبی)، تاپ دان، انکراژ، مهارمتقابل و سازه نگهبان خرپایی می توان به عنوان رایج ترین روش های پایدارسازی نام برد.
پروژه پایدارسازی گود پارک فناوری پردیس یکی از پروژه های شرکت ایستاسازه می باشد که در آن مسئولیت اجرای عملیات پایدارسازی بر عهده مهندسین این شرکت می باشد. زمین این پروژه که در شهر پردیس قرار دارد، دارای مساحت تقریبی 6000 مترمربع و عمق گود 15 متر می باشد. در این پروژه از روش نیلینگ برای پایدارسازی دیواره های گود استفاده شده است. در این روش ابتدا سطح دیواره با یک لایه بتن پاششی و شبکه فولادی، مسلح می گردد. در ادامه گمانه هایی با قطر معین در طول دیواره با فاصله از پیش تعیین شده حفر شده و سپس میلگردهایی با طول و قطر مشخص در داخل گمانه جایگذاری می شود. در ادامه، عملیات اجرای نیلینگ با تزریق دوغاب در طول گمانه و بستن صفحه سر نیل پایان می پذیرد. پس از اتمام پایدارسازی تا یک تراز مشخص، عملیات خاکبرداری و انتقال خاک به محل های مجاز صورت می پذیرد. توالی عملیات پایدارسازی و خاکبرداری تا رسیدن به انتهای گود ادامه خواهد داشت. در پایان، نوبت به تسطیح و رگلاژ کف گود، جمع آوری رمپ و انتقال ماشین آلات به بیرون از محیط پروژه می رسد. علاوه بر پایدارسازی، انجام عملیات خاکبرداری و حمل خاک از دیگر مسئولیت های شرکت ایستاسازه در پروژه پارک فناوری پردیس می باشد.