انیمیشن روش تاپ دان top-down

روش تاپ دان یا ساخت از بالا به پایین در طرف مقابل روش های پایین به بالا قرار دارد. در سایر روش های گودبرداری و پایدارسازی دیواره ها همچون میخ کوبی (نیلینگ)، مهارگذاری (انکراژ)، مهار متقابل (استرات)، سازه نگهبان خرپایی و خاکبرداری شیب دار یا پلکانی (بِرم) عملیات خاکبرداری تا تراز شالوده (فونداسیون) انجام شده و فرآیند پایدارسازی دیواره ها انجام می پذیرد. سپس شالوده سازه در کف گود اجرا شده و طبقات سازه ای ساخته می شوند. پس از رسیدن به تراز هر طبقه، بخش هایی از سازه نگهبان که با سازه اصلی تداخل دارند، حذف شده و سازه اصلی اجرا می شود. به این ترتیب بخشی از سازه که زیر زمین قرار دارد، از پایین به بالا ساخته می شود که متداول ترین نوع ساخت سازه های زیر زمینی می باشد. به بیان دقیق تر، تمامی روش های گودبرداری شیب دار، مهار متقابل (استرات)، سازه نگهبان خرپایی، میخ کوبی (نیلینگ) و مهارگذاری (انکراژ) جزء روش های ساخت پایین به بالا هستند.

در روش تاپ دان بر خلاف روش های پیشین، ساخت بخش زیر زمینی سازه از بالا به پایین انجام می پذیرد. در این روش، پس از هر مرحله خاکبرداری، با استفاده از قالب بندی و بتن ریزی سقف مربوط به آن تراز اجرا می گردد. سقف های اجرا شده در این روش جزء اعضای اصلی سازه ساختمان هستند. بنابراین عملاً با ساخت و تکمیل سیستم پایدارسازی دیواره های گود، بخشی از سیستم باربر قائم و باربر جانبی سازه اصلی ساختمان نیز اجرا می گردد. بنابراین صرفه جویی زمانی و اقتصادی قابل توجهی برای کارفرمای پروژه به ارمغان می آورد.

سقف هایی که در این روش ساخته می شود، سنگین تر از اعضای افقی به کار رفته در روش مهار متقابل (استرات) می باشند. علاوه بر این، با توجه به امکان ساخت و اجرای همزمان بخش روسازه با بخش زیرسازه، طراحی شمع زیر پی می بایست متناسب با بار وارده انجام گردد. شمع بتنی بهترین گزینه برای شالوده (فونداسیون) در مراحل اجرای روش بالا – پایین (تاپ – دان) می باشد.

از دلایل مهم و حائز اهمیت جهت انتخاب و استفاده از روش پایدارسازی بالا – پایین (تاپ – دان) می توان به عدم امکان اخذ رضایت حفاری گمانه های عناصر تسلیح همچون میخ (نیل) و مهاری (انکر) از مالکین زمین ها و واحدهای مسکونی، اداری و تجاری مجاور گود، وجود لایه ضخیم خاک دستی، وجود چالش های ترافیکی و تداخل ترافیک عبوری اطراف پروژه با خیابان ها و معابر اصلی، کوچک بودن مساحت زمین پروژه و به تبع آن فضای محدود عملیاتی برای ماشین آلات و نیروهای انسانی و … اشاره نمود.