ایستاسازهEn Ar

تحلیل ستون های تزریق پرفشار تک سیاله (Analysis of single-fluid jet grouting)

هر سامانه تزریق پرفشار مزیت ها و محدودیت های خود را دارد و در نتیجه به تمامی سامانه ها باید به یک اندازه توجه شود. این مقاله به تحلیل سامانه تک سیاله می پردازد که غالبا ستون هایی ایجاد می کند که کوچکتر از ستون های ایجاد شده از سامانه های دو سیاله و سه سیاله است. اگرچه سامانه تک سیاله ساده ترین نوع است، ولی در عین حال منعطف ترین و اقتصادی ترین سامانه است. بنابراین، معمولا راحت ترین راه حل را برای بسیاری از پروژه ها فراهم می کند. به عنوان مثال، سامانه تزریق پرفشار تک سیاله روشی است که معمولا برای تکیه گاه موقت تونل استفاده می شود. در ادامه، مفاهیم اخیر و قوانین طراحی ستون های تزریق پرفشار یا جت گروتینگ از مقالات منتشر شده، مرور و مقایسه شده است.


مفاهیم اخیر ستون های تزریق پرفشار (جت گروتینگ)


اولین کارهای منتشر شده از تزریق پرفشار به دهه 1970 بر می گردد و در این سال ها مقالات بسیاری تولید شده است. با این حال به نظر می رسد که هنوز بسیاری از یافته ها به تجربیات فردی نویسندگان محدود می شود، اگر چه در تعدادی از موارد برخی دیدگاه های جمعی نیز گزارش شده است. مفاهیم اخیر که در ادامه مرور شده، سه مسئله کلیدی که نسبتا بحث برانگیزتر است را نشان می دهد که به شرح زیر است:


الف) پدیده ای که در اثر تزریق پرفشار (جت گروتینگ) ایجاد می شود (مثلا اندرکنش میان دوغاب و خاک های طبیعی)

ب) متغیرهای اصلی اثرگذار بر نتایج بهسازی (قطر ستون تزریق پرفشار و مشخصات خام سیمانی شده)

پ) نوع خاک های مناسب برای تزریق پرفشار تک سیاله


با توجه به مسئله اول، به طور کلی فرض شده است که تزریق پرفشار (جت گروتینگ)، با جدا کردن دانه های خاک و سپس مخلوط و سیمانی کردن آن با جت دوغاب، ساختار طبیعی خاک را از بین می برد. اگرچه Kauschinger و همکاران (1992) و Covil و Skinner (1994) بیان می کنند که برای سامانه تزریق پرفشار تک سیاله درجه جایگزینی نسبتا کم است. در مورد شن، Miki (1985) و Bell (1993) مشاهده کردند که دوغاب در حفرات خاک بدون آسیب زدن به ساختار خاک جریان می یابد، در نتیجه این مسئله نشان دهنده این است که در مصالح درشت دانه نفوذپذیری سازوکاری غالب دارد.

شکل 1- محدوده قطر ستون با توجه به نوع خاک بر اساس Botto (1985) و Bell(1993)
شکل 1- محدوده قطر ستون با توجه به نوع خاک بر اساس Botto (1985) و Bell(1993)

با توجه به مسئله کلیدی دوم (متغیرهای اصلی اثرگذار بر نتایج بهسازی و روابط احتمالی آنها) پیشنهادهای گوناگونی ارائه شده است. به خصوص، تاثیر مشخصات خاک بر قطر ستون جت گروتینگ (D) با در نظر گرفتن سه متغیر در نظر گرفته شده است:


  • دانه بندی خاک
  • تراکم نسبی
  • مقاومت برشی زهکشی نشده su.

تراکم نسبی به وسیله تعداد ضربات آزمایش SPT تخمین زده شده است. برخی از روابط منتشر شده نشان می دهد که قطر با کاهش اندازه دانه ها کاهش می یابد (شکل 1) در حالی که دیگر روابط نشان دهنده کاهش آن با افزایش عدد SPT و افزایش su است (شکل 2 و 3).

شکل 2- محدوده قطر ستون در خاک دانه ای بر حسب تعداد کوبش SPT
شکل 2- محدوده قطر ستون در خاک دانه ای بر حسب تعداد کوبش SPT
شکل 3- محدوده قطر ستون در خاک ریزدانه (a) بر حسب مقاومت برشی زهکشی نشده (b) برحسب تعداد ضربات آزمایش SPT
شکل 3- محدوده قطر ستون در خاک ریزدانه (a) بر حسب مقاومت برشی زهکشی نشده (b) برحسب تعداد ضربات SPT

برای به حساب آوردن اثر مشخصات بهسازی، تعدادی رابطه تجربی ارائه شده است. اگرچه به نظر نمی رسد که این روابط معنای واضح فیزیکی داشته باشند. یک استثنای قابل توجه توسط Tornaghi (1989) ارائه شده است که رابطه همبستگی قطر ستون های تزریق پرفشار (جت گروتینگ) را بر حسب انرژی بهسازی واحد طول آن پیشنهاد می کند. این انرژی در پمپ و به وسیله رابطه زیر محاسبه می شود:

رابطه همبستگی قطر ستون را بر حسب انرژی بهسازی واحد طول آن

که در آن p، فشار دوغاب؛ Q، دبی دوغاب و v سرعت بالا بردن مانیتور است.

با ارجاع به مشخصات مکانیکی خاک سیمانی شده، مشخص است که این ویژگی ها به طور کلی به وسیله آزمایش های فشار تک محوری و به ندرت با برش مستقیم یا آزمایش سه محوری ارزیابی شده است. بسیاری از داده های مقاومت تک محوره منتشر شده و برخی از محدوده های مقادیر مورد انتظار در جدول 1 ارائه شده است. ضریب نفوذپذیری خاک سیمانی بررسی نشده که ممکن است به وسیله این واقعیت که نفوذپذیری کلی دیوارهای آب بند عمدتا تحت تاثیر ناپیوستگی خود قرار می گیرند، توضیح داده شود.

 

جدول 1- مقاومت فشاری تک محوری مورد انتظار خاک سیمانی شده بر اساس محققان مختلف
جدول 1- مقاومت فشاری تک محوری مورد انتظار خاک سیمانی شده بر اساس محققان مختلف

در نهایت، با توجه به مسئله کلیدی سوم (نوع خاک های مناسب برای تزریق پرفشار تک سیاله)، اشارات ادبیات فنی بسیار گوناگون است. در واقع، برخی از محققان باور دارند که تزریق پرفشار (جت گروتینگ) در گستره وسیعی از خاک ها قابل استفاده است، در حالی که دیگران در مورد کاربرد آن در خاک ریزدانه تا حدودی تشکیک ایجاد می کنند. دیگر نویسندگان و محققان ادعا دارند که تزریق پرفشار تک سیاله فقط برای مقادیر بسیار کم عدد SPT قابل استفاده است (در خاک چسبنده N<5-10 و برای خاک ماسه ای N<15) ولی توضیحی برای دلیل در نظر گرفتن این محدوده ارائه نمی دهند.


روش های طراحی ستون های تزریق پرفشار (جت گروتینگ)


عدم قطعیت های مشاهده شده اخیر، با در نظر گرفتن میزان پیچیدگیِ پدیده های مربوط به تولید ستون های تزریق پرفشار (جت گروتینگ)، چندان تعجب برانگیز نیست. به این منظور، سه مرحله زیر قابل ارائه است:


  1. مخلوط آب- سیمان و پمپ دوغاب
  2. اندرکنش مکانیکی میان خاک و دوغاب
  3. به تعویق افتادن سخت شوندگی خاک سیمانی

در مرحله اول، پودر سیمان و آب برای تشکیل دادن یک سوسپانسیون (دوغاب) با نسبت های از پیش تعیین شده گوناگونی با هم مخلوط می شوند و پس از آن با پمپ شدن آن به مانیتور تحت فشارهای بالایی قرار می گیرند. دوغاب از طریق لوله های منعطف و سپس به وسیله لوله های توخالیِ فلزیِ تزریق، منتقل می شود و در نهایت به نازل های مانیتور می رسد.

مرحله دوم با این واقعیت مشخص می شود که تنها بخشی از دوغاب تزریق شده توسط خاک جذب می شود، در حالی که باقی آنها با عبور از فضای حلقوی محدود شده به حفره مشبک و لوله تزریق، به سمت سطح زمین حرکت می کند. درصد محاسبه شده از جریان بیرونی به وجود آمده از دوغاب و قسمتی از خاک فرسایش یافته، می تواند بین 0 تا 80% متغیر باشد. چنین محدوده وسیعی از جریان خروجی نشان دهنده این است که فرسایش و جایگزینی ممکن است تا درجات متفاوتی اتفاق بیفتد.

مرحله سوم شامل فرآیند سیمانی شدن به جهت سخت شدگی دوغاب قرار گرفته در خاک است. این فرآیند، یک پدیده وابسته به زمان است که از هیدراسیون دانه های سیمان به وسیله آب موجود در دوغاب و یا آب موجود در خاک طبیعی ایجاد می شود. در این مرحله نهایی، توزیع اندازه دانه های خاک و مشخصات معدنی آن بر مقاومت خاک سیمانی شده اثرگذار خواهد بود.

شکل 4- شِمای مراحل تولید یک ستون جت
شکل 4- شِمای مراحل تولید یک ستون جت

برای بهبود روش های طراحی، دو روش جایگزین ارائه شده است. روش اول و ساده ترین روش شامل ارتباط قطر ستون با انرژی بهسازی و برخی از ویژگی های ساده خاک است (مثلا اندازه دانه ها، N و Su). این روش، روشی تجربی است که مزیت آن ارائه اطلاعات کاربردی برای مقاصد طراحی می باشد ولی هیچ دیدگاهی از سازوکار  ارائه نمی دهد. با این حال، پیشنهاد می شود برای به حساب آوردن افت در طول لوله به سمت نازل ها، انرژی به جای پمپ در نازل ها در نظر گرفته شود. با داشتن واحد طول ستون تزریق، L:

ستون های تزریق پرفشار(جت گروتینگ) تک سیاله

که در آن، m، جرم دوغاب منتقل شده در زمان Δt مربوط به طول بهسازی L و vn سرعت دوغاب در نازل ها است. جرم با رابطه m=ρgQΔt محاسبه می شودکه در آن ρg چگالی دوغاب و Q دبی جریان دوغاب است. با در نظر گرفتن vn با نسبت میان Q به سطح مقطع کلی نازل، رابطه قبل به شکل زیر نوشته می شود.

فرمول ستون های تزریق پرفشار تک سیاله

که در آن M تعداد نازل ها، d قطر نازل ها و v سرعت بالا بردن مانیتور.

روش دوم، برای رسیدن به روش طراحی قابل قبول، بر مدلسازی نظری پدیده مکانیکی ایجاد شده به وسیله تزریق پرفشار تکیه دارد. این روش بر اساس تلاش های Croce & Mongiovi (1995) حاصل شده که اندرکنش پیچیده میان جریان جت و خاک را با تقسیم ستون جت به دو ناحیه محوری مدل می کند:


  • یک ناحیه داخلی، که در آن دانه های خاک به وسیله دوغاب تغییرمکان داده اند.
  • یک ناحیه خارجی که در آن دوغاب از طریق حفرات موجود و بدون جا به جا کردن دانه ها جریان می یابد.

اگرچه این فرضیات باید به جهت آزمایشگاهی تایید شوند.

متاسفانه، مشاهدات از اندرکنش میان دوغاب و خاک طبیعی در حین فرآیند ایجاد ستون امکان پذیر نیست و در نتیجه پدیده های مکانیکی احتمالی (مثلا نفوذ، فرسایش، اختلاط و جایگزینی) باید به وسیله آزمایش دقیق مشخصات فیزیکی ستون ها پس از انجام بهسازی ارزیابی شود. این دستور کار را می توان با یک روش، که امکان تعیین درصدهای دوغاب جذب شده و خاک از بین رفته را فراهم می کند، ادغام کرد. این روش بر اساس شرایط پیوستگی اعمال شده به حجم ستون جت در واحد طول ارائه شده است (V=πD2/4). با در نظر گرفتن اثرات مکانیکی دوغاب (انتهای مرحله 2)، رابطه زیر به دست می آید:

حجم ستون جت در واحد طول

که در آن، Vj حجم دوغاب تزریق شده در واحد طول بهسازی، α درصد حجمی از دوغاب که در خاک باقی می ماند، β درصد حجمی از خاک که در اثر فرآیند جت از بین رفته است، δ درصدی از حفرات خاک که با دوغاب پر شده است و n تخلخل خاک اولیه است.

سپس با در نظر گرفتن فرآیند سخت شدگی (مرحله 3)، حجم ستون های تزریق پرفشار (جت گروتینگ) در واحد طول را به شکل زیر نیز می توان نشان داد:

مراحل تزریق پرفشار

که در آن، k نسبت حجمی بین سیمان هیدراته شده و دوغاب باقی مانده در خاک و nsc تخلخل خاک سیمانی شده است.

پارامتر k را می توان به راحتی به وسیله رابطه زیر تعیین کرد که به وسیله اعمال پیوستگی جرم از خاک دوغابی به خاک سیمانی شده به دست می آید:

حجم ستون جت در واحد طول

که در آن، rs نسبت استوکیومتری آب به سیمان (تقریبا 0/3)، rg نسبت آب به سیمان دوغاب، ρg چگالی دوغاب و ρhc چگالی سیمان هیدراته (تقریبا 25/5 کیلونیوتن بر متر مکعب) شده است.

حجم دوغاب تزریق شده، Vj، از مشخصه های معلوم بهسازی (Vj=Q/v) حاصل می شود در حالی که n، V و nsc باید به وسیله اقدامات آزمایشگاهی که به ترتیب بر خاک طبیعی، شکل ستون و مشخصات خاک سیمانی شده انجام می شودف محاسبه کرد. البته V را می توان به طور مستقیم از D در طول ستون جت و nsc را با نمونه های خاکِ سیمانی شده دست نخورده بازگشته به وسیله ستون تعیین کرد.

مراحل تزریق پرفشار (جت گروتینگ) تک سیاله

منبع:

Analysis of single-fluid jet grouting, P. CROCE and A. FLORA


در زمینه بهسازی خاک بیشتر مطالعه کنید :

در زمینه پایدارسازی گود بیشتر مطالعه کنید : 

در زمینه طراحی و مشاوره بیشتر مطالعه کنید : 

در زمینه مطالعات ژئوتکنیک بیشتر مطالعه کنید :

در زمینه تخریب و خاکبرداری بیشتر مطالعه کنید : 

در زمینه ابنیه و ساختمان بیشتر مطالعه کنید : 

مطالب مرتبط :

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

سایر مقاله ها

خاک‌های مارنی در مهندسی ژئوتکنیک؛ رفتار مهندسی، چالش‌های اجرایی و راهکارهای طراحی

خاک‌ها و سنگ‌های مارنی از جمله پیچیده‌ترین مصالح طبیعی در [...]


بیشتر بخوانید

مطالعه موردی تثبیت یک لغزش انتقالی بزرگ با استفاده از انکرهای پس‌تنیده، دیوار شمعی و مدل‌سازی عددی

جنبه‌های سازه‌ای پایداری گوه لغزش تن مایل (Ten Mile) وزارت [...]


بیشتر بخوانید

سازه‌های زمین‌گرمایی (Energy Geostructures)؛ نسل جدید سازه‌های ژئوتکنیکی برای تأمین انرژی ساختمان‌ها

چرا مهندسی ژئوتکنیک وارد حوزه انرژی شده است؟ در دهه‌های [...]


بیشتر بخوانید

استرات‌های مدولار و هیدرولیکی؛ نسل جدید سیستم‌های مهار متقابل در گودبرداری‌های عمیق

در پروژه‌های گودبرداری عمیق، کنترل تغییرشکل دیواره‌ها و حفظ پایداری [...]


بیشتر بخوانید
follow our social’s